.\" -*- coding: UTF-8 -*-
.\" This man page is Copyright (C) 1999 Claus Fischer.
.\"
.\" %%%LICENSE_START(VERBATIM_ONE_PARA)
.\" Permission is granted to distribute possibly modified copies
.\" of this page provided the header is included verbatim,
.\" and in case of nontrivial modification author and date
.\" of the modification is added to the header.
.\" %%%LICENSE_END
.\"
.\" 990620 - page created - aeb@cwi.nl
.\"
.\"*******************************************************************
.\"
.\" This file was generated with po4a. Translate the source file.
.\"
.\"*******************************************************************
.TH fifo 7 "5 lutego 2023 r." "Linux man\-pages 6.03" 
.SH NAZWA
fifo \- plik specjalny FIFO, potok nazwany, łącze nazwane
.SH OPIS
Plik specjalny FIFO (ang. first\-in first\-out \[en] pierwszy na wejściu,
pierwszy na wyjściu; zwany również potokiem nazwanym lub łączem nazwanym)
jest podobny do potoku, lecz jest dostępny jako część systemu plików. Może
go otworzyć do odczytu i zapisu wiele procesów. Gdy procesy wymieniają dane
przez FIFO, jądro przekazuje wszystkie dane wewnętrznie, bez zapisywania do
systemu plików. Z tego powodu specjalny plik FIFO nie ma zawartości w
systemie plików; wpis systemu plików służy jedynie jako punkt odniesienia,
dzięki któremu procesy mogą uzyskać dostęp do potoku za pomocą nazwy w
systemie plików.
.PP
Jądro utrzymuje dokładnie jeden obiekt potoku dla każdego pliku specjalnego
FIFO, który jest otwarty przez choć jeden proces. FIFO musi być otwarty na
obu końcach (do odczytu i do zapisu), zanim dane mogą być przekazane. Zwykle
otwarcie FIFO blokuje, dopóki nie zostanie otwarty również drugi koniec.
.PP
Proces może otworzyć FIFO w trybie nieblokującym. W takim przypadku otwarcie
tylko do odczytu powodzi się nawet wówczas, gdy nikt nie otworzył jeszcze
końca do zapisu, natomiast otwarcie tylko do zapisu zawodzi z błędem
\fBENXIO\fP (brak takiego urządzenia lub adresu), chyba że drugi koniec został
już otworzony.
.PP
W Linuksie, otwarcie FIFO do odczytu i zapisu powiedzie się zarówno w trybie
blokującym, jak i nieblokującym. POSIX nie definiuje tego zachowania. Można
to wykorzystać do otwarcia FIFO do zapisu, gdy nie są dostępni
odczytujący. Proces używający obu końców połączenia do komunikacji ze sobą,
powinien wykazywać się dużą ostrożnością, aby uniknąć zakleszczeń.
.SH UWAGI
Szczegóły semantyki wejścia/wyjścia FIFO opisano w podręczniku \fBpipe\fP(7).
.PP
Gdy proces spróbuje zapisać do FIFO, które nie jest otwarte do odczytu na
drugim końcu, otrzyma sygnał \fBSIGPIPE\fP.
.PP
Pliki specjalne FIFO można tworzyć za pomocą \fBmkfifo\fP(3) i są wskazywane
przez polecenie \fIls\~\-l\fP jako posiadające typ pliku \[aq]p\[aq].
.SH "ZOBACZ TAKŻE"
\fBmkfifo\fP(1), \fBopen\fP(2), \fBpipe\fP(2), \fBsigaction\fP(2), \fBsignal\fP(2),
\fBsocketpair\fP(2), \fBmkfifo\fP(3), \fBpipe\fP(7)
.PP
.SH TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są:
Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>
.
.PP
Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach
licencji można uzyskać zapoznając się z
.UR https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html
GNU General Public License w wersji 3
.UE
lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.
.PP
Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy
dyskusyjnej
.MT manpages-pl-list@lists.sourceforge.net
.ME .
