.\" -*- coding: UTF-8 -*-
.\" -*- nroff -*-
.\" Copyright 1993, 1994, 1995 by Theodore Ts'o.  All Rights Reserved.
.\" This file may be copied under the terms of the GNU Public License.
.\"
.\"*******************************************************************
.\"
.\" This file was generated with po4a. Translate the source file.
.\"
.\"*******************************************************************
.TH E2FSCK 8 "maj 2024" "E2fsprogs wersja 1.47.1\-rc2" 
.SH NAZWA
e2fsck \- sprawdza linuksowy system plików ext2/ext3/ext4
.SH SKŁADNIA
\fBe2fsck\fP [ \fB\-pacnyrdfkvtDFV\fP ] [ \fB\-b\fP \fIsuperblok\fP ] [ \fB\-B\fP
\fIrozmiar\-bloku\fP ] [ \fB\-l\fP|\fB\-L\fP \fIplik\-złych\-bloków\fP ] [ \fB\-C\fP \fIfd\fP ] [
\fB\-j\fP \fIzewnętrzny\-dziennik\fP ] [ \fB\-E\fP \fIopcje\-rozszerzone\fP ] [ \fB\-z\fP
\fIplik_zapasowy\fP ] \fIurządzenie\fP
.SH OPIS
\fBe2fsck\fP jest używany do sprawdzania rodziny systemów plików
ext2/ext3/ext4. W przypadku systemów plików ext3 i ext4 używających
dziennika, jeśli system zostanie nieprawidłowo zamknięty bez wystąpienia
błędów, po odtworzeniu transakcji wprowadzonych do dziennika, system plików
powinien zostać zwykle oznaczony jako czysty. Z tego powodu, w systemach
plików używających dziennika, \fBe2fsck\fP zwykle odtworzy go i wyjdzie, chyba
że superblok danego systemu plików wskazuje, że konieczne są dalsze
sprawdzenia.
.PP
\fIUrządzenie\fP jest urządzeniem blokowym (np. \fI/dev/sdc1\fP) lub plikiem
zawierającym system plików.
.PP
Proszę zauważyć, że uruchamianie \fBe2fsck\fP na zamontowanym systemie plików
generalnie nie jest bezpieczne. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy podano
opcję \fB\-n\fP, ale \fInie\fP użyto \fB\-c\fP, \fB\-l\fP ani \fB\-L\fP. Jednak nawet gdy takie
działanie jest bezpieczne, wyniki wypisane przez \fBe2fsck\fP nie są
prawidłowe, jeśli system plików jest zamontowany. Jeśli \fBe2fsck\fP pyta czy
należy sprawdzić zamontowany system plików, jedyną poprawną odpowiedzią jest
\[Bq]nie\[rq]. Jedynie eksperci, którzy rzeczywiście wiedzą co robią, mogą
zastanowić się nad inną odpowiedzią w takim wypadku.
.PP
Jeśli If \fBe2fsck\fP uruchomiono w trybie interaktywnym (tzn. nie podano opcji
\fB\-y\fP, \fB\-n\fP ani \fB\-p\fP), to program będzie pytał użytkownika przy
naprawianiu każdego napotkanego w systemie plików problemu. Odpowiedź \fBy\fP
naprawi błąd, \fBn\fP pozostawi problem bez naprawy, a \fBa\fP naprawi wskazany
błąd i wszystkie kolejne. Klawisz Enter zatwierdzi domyślną odpowiedź,
wyświetloną przed znakiem zapytania. Kombinacja Control\-C natychmiast
przerwie działanie programu.
.SH OPCJE
.TP 
\fB\-a\fP
Ta opcja robi to samo co opcja \fB\-p\fP.  Jest udostępniana jedynie ze względu
na kompatybilność wstecz; zaleca się używanie \fB\-p\fP wszędzie tam, gdzie to
możliwe.
.TP 
\fB\-b\fP\fI superblok\fP
Zamiast używać normalnego superbloku, używa innego, podanego jako
\fIsuperblok\fP.  Ta opcja używana jest, gdy podstawowy superblok został
uszkodzony.  Położenie kopii zapasowej superbloku zależne jest od rozmiaru
bloku w danym systemie plików, liczby bloków na grupę i funkcji takich jak
\fBsparse_super\fP.
.IP
Położenie dodatkowej kopii zapasowej superbloku może być określone poprzez
użycie programu \fBmke2fs\fP z opcją \fB\-n\fP wypisującą położenia superbloków,
przy założeniu, że programowi \fBmke2fs\fP podano argumenty spójne z
charakterystyką danego systemu plików (np. rozmiarem bloku, liczbą bloków na
grupę, \fBsparse_super\fP itd.)
.IP
Jeżeli podany jest alternatywny superblok, a system plików nie jest otwarty
w trybie tylko do odczytu, e2fsck sprawdzi, czy podstawowy superblok jest
uaktualniony.
.TP 
\fB\-B\fP\fI rozmiar\-bloku\fP
Normalnie, e2fsck szuka superbloku w zmienianych rozmiarach bloku i próbuje
znaleźć rozmiar odpowiedni. Ta technika czasem daje się ogłupić. Dlatego
opcja ta wymusza na e2fsck wyszukiwanie superbloków o określonej wielkości
bloku. Jeśli superblok nie zostanie znaleziony, e2fsck zakończy działanie z
błędem krytycznym.
.TP 
\fB\-c\fP
Opcja ta powoduje, że \fBe2fsck\fP uruchamia program \fBbadblocks\fP(8) w celu
znalezienie uszkodzonych bloków systemu plików przy użyciu skanowania
odczytu. Bloki takie są następnie zaznaczane poprzez dodawanie ich do
i\-węzła uszkodzonych bloków.  Jeżeli opcja ta podana jest dwa razy, wtedy
uszkodzone bloki będą poszukiwane przy użyciu niedestruktywnego testu
odczytu i zapisu.
.TP 
\fB\-C\fP\fI fd\fP
Ta opcja powoduje, że \fBe2fsck\fP wypisze kompletną informację do podanego
deskryptoru pliku. Dzięki temu postęp sprawdzania systemu plików może być
kontrolowany. Ta opcja jest używana przede wszystkim przez programy
uruchamiające \fBe2fsck\fP. Jeśli liczba deskryptora pliku jest ujemna, to
używana jest wartość bezwzględna z deskryptora pliku, a wyjście jest
początkowo wyłączone. Można je później włączyć, wysyłając procesowi
\fBe2fsck\fP sygnał SIGUSR1. Jeżeli jako deskryptor pliku podane jest 0,
\fBe2fsck\fP wypisze pasek postępu w swoim stylu. To wymaga, aby e2fsck
uruchomiony był na konsoli lub na terminalu.
.TP 
\fB\-d\fP
Wypisuje wyjście debugowania (bezużyteczne, chyba że używane przy
debugowaniu \fBe2fsck\fP).
.TP 
\fB\-D\fP
Optymalizuje katalogi w systemie plików. Ta opcja powoduje, że e2fsck
próbuje zoptymalizować wszystkie katalogi albo ponownie je indeksując (jeśli
system plików obsługuje indeksowanie katalogów), albo sortując i kompresując
katalogi (przy mniejszych katalogach, lub w systemach plików używających
tradycyjnych, liniowych katalogów).
.IP
Nawet bez opcji \fB\-D\fP, \fBe2fsck\fP może niekiedy optymalizować część katalogów
\- np. jeśli indeksowanie katalogów jest włączone, a katalogi nie zostały
zindeksowane i mogą odnieść korzyści z tej operacji, albo jeśli struktury
indeksowania są uszkodzone i muszą zostać odbudowane. Opcja \fB\-D\fP wymusza
zoptymalizowanie wszystkich katalogów w systemie plików. Niekiedy może to
sprawić, że będą nieco mniejsze i trochę szybsze w przeszukiwaniu, ale w
praktyce, rzadko kiedy jest sens stosować tę opcję.
.IP
Opcja \fB\-D\fP wykryje wpisy katalogowe ze zduplikowanymi nazwami w pojedynczym
katalogu, czego e2fsck normalnie nie wymusza ze względów wydajnościowych.
.TP 
\fB\-E\fP\fI opcje\-rozszerzone\fP
Ustawia rozszerzone opcje e2fsck. Opcje rozszerzone są oddzielone
przecinkami i mogą przyjmować argument za pomocą znaku równości
(\[Bq]=\[rq]). Obsługiwane są następujące opcje:
.RS 1.2i
.TP 
\fBea_ver=\fP\fIwersja\-atrybutów\-rozszerzonych\fP
Ustawia wersję rozszerzonych atrybutów bloków, które \fBe2fsck\fP wymaga do
sprawdzania systemu plików. Numerem wersji może być 1 lub 2. Domyślnym
formatem rozszerzonych atrybutów jest 2.
.TP 
\fBjournal_only\fP
Jeśli to wymagane, odtwarza wyłącznie dziennik, ale nie przeprowadza żadnych
dalszych sprawdzeń lub napraw.
.TP 
\fBfragcheck\fP
Podczas pierwszego przebiegu, wypisuje szczegółowe sprawozdanie o wszystkich
nieciągłych blokach plików, znalezionych w systemie plików.
.TP 
\fBdiscard\fP
Próbuje wyczyścić wolne bloki i nieużywane i\-węzły po pełnym sprawdzeniu
systemu plików (użyteczne na dyskach SSD i urządzeniach zapisujących \[Bq]z
dziurami\[rq] (sparse) lub alokujących dane elastycznie
(thin\-provisioned)). Proszę zauważyć, że ta operacja jest przeprowadzana w
przebiegu piątym, PO pełnym sprawdzeniu systemu plików i tylko, jeśli nie
zawiera on rozpoznawalnych błędów. Może się jednak zdarzyć, że \fBe2fsck\fP nie
rozpozna problemu w pełni i wówczas użycie tej opcji może uniemożliwić
późniejsze, ręczne odzyskiwanie danych.
.TP 
\fBnodiscard\fP
Nie próbuje wyczyścić wolnych bloków i nieużywanych bloków i\-węzłów. Ta
opcja jest dokładnym przeciwieństwem opcji discard. Jest ustawiona jako
domyślna.
.TP 
\fBno_optimize_extents\fP
Nie oferuje optymalizacji drzewa ekstentów poprzez jego spłycenie lub
zawężenie w możliwym zakresie. Można to również włączyć w sekcji opcji pliku
\fI/etc/e2fsck.conf\fP.
.TP 
\fBoptimize_extents\fP
Oferuje optymalizację drzewa ekstentów poprzez jego spłycenie lub zawężenie
w możliwym zakresie. Jest to zachowanie domyślne, chyba że ustawiono inaczej
w pliku \fI/etc/e2fsck.conf\fP.
.TP 
\fBinode_count_fullmap\fP
Zwiększa szybkość przy sprawdzaniu systemu plików z dużą liczbą plików z
dowiązaniami twardymi kosztem zwiększonego użycia pamięci. Ilość wymaganej
pamięci jest proporcjonalna do liczby i\-węzłów w systemie plików. W
przypadku dużych systemów plików, mogą być to gigabajty (np. system plików o
wielkości 40\ TB, z 2,8 miliardami i\-węzłów, po włączeniu tej optymalizacji
pochłonie dodatkowo 5,7\ GB pamięci). Tę optymalizację można również włączyć
w sekcji opcji pliku \fI/etc/e2fsck.conf\fP.
.TP 
\fBno_inode_count_fullmap\fP
Wyłącza optymalizację \fBinode_count_fullmap\fP. Jest to zachowanie domyślne,
chyba że ustawiono inaczej w pliku \fI/etc/e2fsck.conf\fP.
.TP 
\fBreadahead_kb\fP
Używa podanej wielkości pamięci w KiB, do wstępnego pobrania metadanych, co
powinno skrócić czas działania programu e2fsck. Domyślną wielkością jest
rozmiar dwóch grup bloków tablic i\-węzłów (zwykle 4\ MiB w typowym systemie
plików ext4); jeśli ta wielkość wynosi więcej niż 1/50 całkowitego rozmiaru
pamięci fizycznej, readahead jest wyłączane. Wartość zerowa całkowicie
wyłączy readahead.
.TP 
\fBbmap2extent\fP
Przekształca pliki z plików opisywanych blokami na pliki opisywane
ekstentami.
.TP 
\fBfixes_only\fP
Naprawia wyłącznie uszkodzone metadane, nie optymalizuje katalogów h\-drzewa
ani nie kompresuje drzew ekstentów. Opcja ta jest niekompatybilna z opcjami
\-D i \-E bmap2extent.
.TP 
\fBcheck_encoding\fP
Wymusza weryfikację nazw plików w katalogach niewrażliwych na wielkość
liter. Jest do zachowanie domyślne, jeśli dany system plików ma włączoną
flagę strict.
.TP 
\fBunshare_blocks\fP
Jeśli system plików ma współdzielone bloki, z włączoną funkcją bloków
współdzielonych tylko do odczytu, dojdzie do cofnięcia współdzielenia
wszystkich takich bloków i usunięcia flagi tylko do odczytu. Jeśli na
urządzeniu jest zbyt mało miejsca, operacja ta nie powiedzie się. Jeśli
system plików nie ma ustawionej flagi tylko do odczytu, ale posiada bloki
współdzielone, opcja ta nie da żadnego rezultatu. Proszę zauważyć, że jeśli
nie będzie wolnego miejsca do sklonowania bloków, program nie poprosi o
usunięcie żadnych plików \- po prostu działanie to nie powiedzie się.
.IP
Proszę zauważyć, że unshare_blocks implikuje opcję \[Bq]\-f\[rq], aby wymusić
przejście przez wszystkie przebiegi. Dodatkowo, jeśli poda się również
\[Bq]\-n\[rq], e2fsck dokona symulacji, próbując przydzielić wystarczającą
ilość miejsca do przeprowadzenia deduplikacji. Jeśli jej zabraknie, kod
zakończenia będzie niezerowy.
.RE
.TP 
\fB\-f\fP
Wymusza sprawdzanie, nawet jeśli system wydaje się być czysty.
.TP 
\fB\-F\fP
Wypróżnia bufory systemu plików przed uruchomieniem programu. Przydatne
właściwie tylko w czasowych próbach \fBe2fsck\fP.
.TP 
\fB\-j\fP\fI zewnętrzny_dziennik\fP
Ustawia ścieżkę dostępu do zewnętrznego dziennika dla tego systemu plików.
.TP 
\fB\-k\fP
W połączeniu z opcją \fB\-c\fP, zachowywane są wszystkie uszkodzone bloki na
liście złych bloków, a nowe uszkodzone bloki znalezione przez
\fBbadblocks\fP(8) będą dodane do istniejącej listy złych bloków.
.TP 
\fB\-l\fP \fInazwa\-pliku\fP
Dodaje podane przez \fInazwę\-pliku\fP bloki do listy bloków
uszkodzonych. Format pliku jest taki sam jak ten utworzony przez program
\fBbadblocks\fP(8). Proszę zauważyć, że numery bloków bazują na rozmiarze bloku
systemu plików. Dlatego \fBbadblocks\fP(8)  musi otrzymać rozmiar bloku systemu
plików. Jednak dużo łatwiejsze i bezpieczniejsze jest użycie opcji \fB\-c\fP
programu \fBe2fsck\fP, ponieważ zapewnia to przekazanie właściwych parametrów
do programu \fBbadblocks.\fP
.TP 
\fB\-L\fP \fInazwa\-pliku\fP
Ustawia listę uszkodzonych bloków na listę bloków określoną przez
\fInazwę\-pliku\fP.  (Opcja ta jest identyczna z \fB\-l\fP, poza tym, że przed
dodaniem listy bloków z pliku, stara lista uszkodzonych bloków jest
czyszczona).
.TP 
\fB\-n\fP
Otwiera system plików w trybie tylko do odczytu i zakłada odpowiedź
\[Bq]nie\[rq] na wszystkie pytania. Umożliwia to użycie \fBe2fsck\fP w trybie
nieinteraktywnym. Ta opcja nie może być podana razem z opcjami \fB\-p\fP lub
\fB\-y\fP.
.TP 
\fB\-p\fP
Automatycznie naprawia (\[Bq]preen\[rq]) system plików. Ta opcja powoduje
automatyczne naprawianie przez \fBe2fsck\fP wszystkich problemów systemu
plików, które mogą zostać bezpiecznie naprawione bez udziału
człowieka. Jeśli \fBe2fsck\fP wykryje problem, który może wymagać obecności
administratora w celu wykonania dodatkowych działań, \fBe2fsck\fP wypisze opis
problemu i wyjdzie z wartością 4 dodaną (logiczne OR) do kodu
zakończenia. (patrz rozdział \fBKOD WYJŚCIA\fP). Ta opcja jest zwykle używana w
systemowych skryptach rozruchowych. Nie może być użyta razem z opcjami \fB\-n\fP
lub \fB\-y\fP.
.TP 
\fB\-r\fP
Ta opcja nie robi nic; jest udostępniona dla kompatybilności wstecznej.
.TP 
\fB\-t\fP
Wypisuje statystyki czasowe dla \fBe2fsck\fP.  Jeśli opcja ta jest użyta
dwukrotnie, to wyświetlane są dodatkowe statystyki czasowe.
.TP 
\fB\-v\fP
Tryb szczegółowy (verbose).
.TP 
\fB\-V\fP
Wypisuje informację o wersji i wychodzi.
.TP 
\fB\-y\fP
Zakłada odpowiedź \[Bq]tak\[rq] na wszystkie pytania; umożliwia użycie
\fBe2fsck\fP w trybie nieinteraktywnym. Opcja nie może być podana razem z
opcjami \fB\-n\fP lub \fB\-p\fP.
.TP 
\fB\-z\fP \fIplik\-zapasowy\fP
Przed nadpisaniem bloku w systemie plików, zapisuje jego starą zawartość do
pliku zapasowego. Później można użyć programu \fBe2undo\fP(8) do przywrócenia
starej zawartości systemu plików z pliku zapasowego, jeśli coś pójdzie nie
tak. Jeśli jako \fIplik\-zapasowy\fP poda się pusty łańcuch, przyjmie on wartość
domyślną: e2fsck\-\fIurządzenie\fP.e2undo w katalogu określonym zmienną
środowiskową \fIE2FSPROGS_UNDO_DIR\fP.

OSTRZEŻENIE: Plik zapasowy nie pomoże w przypadku utraty zasilania lub
zawieszenia systemu.
.SH "KOD ZAKOŃCZENIA"
Kod zakończenia zwracany przez \fBe2fsck\fP jest sumą następujących warunków:
.br
  0	\-\ Bez błędów
.br
  1	\-\ Błędy systemu plików są poprawione
.br
  2	\-\ Błędy systemu plików są poprawione, system powinien
.br
  \ \ zostać uruchomiony ponownie
.br
  4	\-\ Błędy systemu plików nie zostały poprawione
.br
  8	\-\ Błąd operacyjny
.br
  16	\-\ Błąd w składni lub użyciu
.br
  32	\-\ Działanie e2fsck przerwane przez użytkownika
.br
  128	\-\ Błąd biblioteki dzielonej
.SH SYGNAŁY
Następujące sygnały mają podany niżej efekt, gdy zostaną wysłane do
\fBe2fsck\fP.
.TP 
\fBSIGUSR1\fP
Ten sygnał powoduje, że \fBe2fsck\fP wyświetli pasek postępu. (Zobacz opis
opcji \fB\-C\fP).
.TP 
\fBSIGUSR2\fP
Ten sygnał powoduje, że \fBe2fsck\fP przestanie wyświetlać pasek postępu.
.SH ZGŁASZANIE\ BŁĘDÓW
Prawie każdy program ma błędy. W przypadku znalezienia systemu plików,
powodującego pad programu \fBe2fsck\fP lub takiego, którego \fBe2fsck\fP nie
potrafi naprawić, proszę zgłosić to autorowi.
.PP
Proszę załączyć tyle informacji, ile da się załączyć w swoim zgłoszeniu
błędu. Najlepiej dołączyć kompletną transkrypcję uruchomienia \fBe2fsck\fP, tak
by autor mógł dokładnie widzieć, co się działo. Proszę upewnić się, że
komunikaty programu są wyświetlane po angielsku; jeśli system został
skonfigurowany do używania tłumaczeń, proszę ustawić zmienną środowiskową
\fBLC_ALL\fP na wartość \fBC\fP, dzięki czemu transkrypcja działania programu
będzie przydatna dla autora. Jeśli jest zapisywalny system plików, gdzie
można tę transkrypcję zapisać, program \fBscript\fP(1) umożliwia łatwe
zapisanie wyjścia \fBe2fsck\fP do pliku.
.PP
Użyteczne może być też przesłanie wyjścia z \fBdumpe2fs\fP(8).  Jeśli określony
i\-węzeł lub ich grupa wydaje się sprawiać e2fsck kłopoty, proszę spróbować
uruchomić komendę \fBdebugfs\fP(8)  i wysłać wyjście komendy \fBstat\fP(1u)  na
dotkniętych i\-węzłach. Jeśli i\-węzeł jest katalogiem, komenda \fIdebugfs\fP o
nazwie \fIdump\fP umożliwi ekstrakcję zawartości i\-węzła katalogu, którą można
przesłać po zakodowaniu jej programem \fBuuencode\fP(1). Najbardziej przydatną
rzeczą, jaką można wysłać w celu umożliwienia odtworzenia błędu przez
autora, jest surowy, skompresowany zrzut obrazu systemu plików, utworzony za
pomocą \fBe2image\fP(8) (proszę zapoznać się z jego stroną podręcznika).
.PP
Proszę również zawsze załączać pełny tekst wersji, wyświetlany przez
\fBe2fsck\fP podczas pracy.
.SH ŚRODOWISKO
.TP 
\fBE2FSCK_CONFIG\fP
Określa położenie pliku konfiguracyjnego (patrz \fBe2fsck.conf\fP(5)).
.SH AUTOR
Ta wersja \fBe2fsck\fP została napisana przez Theodore'a Ts'o
<tytso@mit.edu>.
.SH "ZOBACZ TAKŻE"
\fBe2fsck.conf\fP(5), \fBbadblocks\fP(8), \fBdumpe2fs\fP(8), \fBdebugfs\fP(8),
\fBe2image\fP(8), \fBmke2fs\fP(8), \fBtune2fs\fP(8)
.PP
.SH TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są:
Przemek Borys <pborys@dione.ids.pl>,
Grzegorz Goławski <grzegol@pld.org.pl>
i
Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>
.
.PP
Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach
licencji można uzyskać zapoznając się z
.UR https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html
GNU General Public License w wersji 3
.UE
lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.
.PP
Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy
dyskusyjnej
.MT manpages-pl-list@lists.sourceforge.net
.ME .
