.\" -*- coding: UTF-8 -*-
.\" @(#)loadkeys.1 1.0 93/09/1 RK
.\"*******************************************************************
.\"
.\" This file was generated with po4a. Translate the source file.
.\"
.\"*******************************************************************
.TH DUMPKEYS 1 "1 września 1993" kbd 
.SH NAZWA
dumpkeys \- wypisuje tabele translacji klawiatury
.SH SKŁADNIA
.\".B \-1Vdfhiklnstv
\fBdumpkeys\fP [ \fB\-h \-\-help \-i \-\-short\-info \-l \-s \-\-long\-info\fP \fB\-n \-\-numeric
\-f \-\-full\-table \-1 \-\-separate\-lines\fP \fB\-S\fP\fIshape\fP \fB\-\-shape=\fP\fIshape\fP \fB\-t
\-\-funcs\-only \-k \-\-keys\-only \-d \-\-compose\-only\fP \fB\-c\fP\fIcharset\fP
\fB\-\-charset=\fP\fIcharset\fP \fB\-v \-\-verbose \-V \-\-version\fP ]
.SH OPIS
.LP
\fBdumpkeys\fP zapisuje na standardowe wyjście obecną zawartość tablic
translacji sterownika klawiatury. Formatem wyjściowym jest ten sam format,
którego używa \fBkeymaps\fP(5).
.LP
Przy użyciu różnych opcji, można kontrolować format wyjścia, a także uzyskać
inne dane od jądra i programów \fBdumpkeys\fP(1) oraz \fBloadkeys\fP(1).
.SH OPCJE
.TP 
\fB\-h \-\-help\fP
Wyświetla wersję programu i krótką informację o jego użyciu na standardowe
wyjście błędów i kończy program.
.TP 
\fB\-i \-\-short\-info\fP
Wyświetla niektóre parametry sterownika klawiatury. Pokazywane elementy
włączają:
.LP
.RS
Keycode range supported by kernel (zakres kodów klawiszy, obsługiwanych
przez jądro)
.LP
.RS
Mówi to, które wartości mogą być użyte po słowie kluczowym \fBkeycode\fP w
plikach z tablicami klawiszy (keytable). Zobacz \fBkeymaps\fP(5)  aby
dowiedzieć się więcej o formacie tych plików.
.RE
.LP
Number of actions bindable to a key (liczba akcji, które można przypisać do
klawisza)
.LP
.RS
Mówi, ile różnych akcji można przypisać do danego klawisza przy użyciu
różnych klawiszy modyfikujących. Jeśli wartość ta wynosi np. 16, możesz
zdefiniować do 16 różnych akcji na klawisz (w kombinacji z modyfikatorami).
Jeśli wartość wynosi 16, to jądro prawdopodobnie zna około czterech klawiszy
modyfikujących, które możesz nacisnąć w różnych kombinacjach z danym
normalnym klawiszem.
.RE
.LP
Ranges of action codes supported by the kernel (zakresy kodów akcji
obsługiwanych przez jądro)
.LP
.RS
To pole zawiera listę zakresów kodów akcji w notacji szesnastkowej. Są to
wartości, które mogą być użyte po prawej stronie definicji klawisza, np.
symbole \fIvv\fP w linii
.LP
.RS
\fBkeycode\fP \fIxx\fP = \fIvv vv vv vv\fP
.RE
.LP
(Zobacz \fBkeymaps\fP(5)  aby poznać dalsze szczegóły formatu linii definicji
klawisza). \fBdumpkeys\fP(1)  i \fBloadkeys\fP(1) obsługują notację symboliczną,
która jest bardziej preferowana niż numeryczna, gdyż kody akcji mogą się
różnić w różnych wersjach jądra, podczas gdy nazwy symboliczne zwykle
pozostają jednakowe. Jednak mimo wszystko lista zakresów kodów akcji może
zostać użyta do sprawdzenia czy jądro rzeczywiście obsługuje wszystkie
symbole, które zna \fBloadkeys\fP(1), czy też może istnieją jakieś akcje jądra,
które nie są nazwane w programie \fBloadkeys\fP(1). Aby to sprawdzić, porównaj
listę zakresów z listą symboli akcji; zobacz niżej opcję \fB\-\-long\-info\fP.
.RE
.LP
Number of function keys supported by kernel (liczba klawiszy funkcyjnych,
obsługiwanych przez jądro)
.LP
.RS
Określa to liczbę kodów akcji, które mogą zostać użyte do wyprowadzania
ciągów znaków. Te kody akcji tradycyjnie są przypisane do różnych klawiszy
funkcyjnych i edytujących klawiatury i są zdefiniowane tak, aby wysyłały
sekwencje eskejpowe. Jednakże możesz przedefiniować je aby wysyłały często
używane polecenia, adresy e\-mail czy jeszcze coś innego.  Szczególnie jeśli
liczba tych elementów jest większa niż liczba klawiszy funkcyjnych i
edytujących twojej klawiatury, możesz wykorzystać niektóre "wolne" kody
akcji, które można przypisać np. do kombinacji AltGr\-litera aby wysyłały
przydatne ciągi znaków. Szczegóły można znaleźć w \fBloadkeys\fP(1).
.RE
.LP
Function strings (funkcyjne ciągi znaków)
.LP
.RS
Można obejrzeć obecne definicje klawiszy z pomocą polecenia
.LP
.RS
\fBdumpkeys \-\-funcs\-only\fP
.RE
.LP
.RE
.RE
.LP
.TP 
\fB\-l \-s \-\-long\-info\fP
Opcja ta nakazuje \fBdumpkeys\fP wydrukowanie długiego listingu
informacyjnego. Wyjście jest takie samo jak z opcją \fB\-\-short\-info\fP z dodaną
listą symboli obsługiwanych przez \fBloadkeys\fP(1) i \fBdumpkeys\fP(1), wraz z
ich wartościami numerycznymi.
.LP
.TP 
\fB\-n \-\-numeric\fP
Opcja ta powoduje, że \fBdumpkeys\fP pomija konwersję kodów akcji na notację
symboliczną i drukuje je w formacie szesnastkowym.
.LP
.TP 
\fB\-f \-\-full\-table\fP
Powoduje to, że \fBdumpkeys\fP pomija wszystkie heurystyki short\-hand. (zobacz
\fBkeymaps\fP(5)) i na wyjściu wypisuje powiązania klawiszy w formie
kanonicznej. Najpierw linię w formacie keymaps opisującą aktualnie
zdefiniowane kombinacje modyfikatorów. Następnie dla każdego klawisza
drukowany jest wiersz zawierający kolumny dla wszystkich kombinacji
modyfikatorów. Na przykład, jeśli aktualnie używana mapa klawiatury korzysta
z siedmiu modyfikatorów, to każdy wiersz będzie miał siedem kolumn
akcji. Format ten może być przydatny dla programów przetwarzających wyjście
\fBdumpkeys\fP.
.LP
.TP 
\fB\-S\fP\fIshape\fP\fB \fP\fI \fP\fB\-\-shape=\fP\fIshape\fP
.LP
.TP 
\fB\-t \-\-funcs\-only\fP
Gdy podana jest ta opcja, \fBdumpkeys\fP drukuje tylko ciągi definicyjne
klawiszy funkcyjnych. Normalnie \fBdumpkeys\fP drukuje zarówno przypisania
klawiszy, jak i te definicje.
.LP
.TP 
\fB\-k \-\-keys\-only\fP
Gdy podana jest ta opcja, \fBdumpkeys\fP drukuje tylko powiązania
klawiszy. Normalnie \fBdumpkeys\fP drukuje zarówno przypisania klawiszy, jak i
ich definicje.
.LP
.TP 
\fB\-d \-\-compose\-only\fP
Gdy podana jest ta opcja, \fBdumpkeys\fP drukuje tylko kombinacje klawiszy
kompozycji (compose keys). Opcja ta jest dostępna tylko jeśli jądro
obsługuje te klawisze.
.LP
.TP 
\fB\-c\fP\fIcharset\fP\fB \fP\fI \fP\fB\-\-charset=\fP\fIcharset\fP
Nakazuje programowi \fBdumpkeys\fP interpretację wartości kodów znaków według
określonego zestawu znaków (character set, charset). Dotyczy to tylko
tłumaczenia kodowych wartości znaków na nazwy symboliczne. Poprawne wartości
\fIcharset\fP to: \fBiso\-8859\-X\fP, gdzie X jest cyfrą z zakresu 1\-9. Jeśli nie
poda się parametru \fIcharset\fP, Domyślnie zostanie użyty \fBiso\-8859\-1\fP. Ta
opcja wypisuje także linię `charset "iso\-8859\-X"', informującą loadkeys, jak
zinterpretować mapę klawiszy (keymap). (Np. "division" to 0xf7 w iso\-8859\-1,
lecz 0xba w iso\-8859\-8.)
.LP
.TP 
\fB\-v \-\-verbose\fP
.LP
.TP 
\fB\-V \-\-version\fP
Prints version number and exits.
.LP
.SH PLIKI
.TP 
\fI/usr/share/keymaps\fP
Zalecany katalog plików tablic klawiszowych.
.LP
.SH "ZOBACZ TAKŻE"
\fBloadkeys\fP(1), \fBkemaps\fP(5)

.PP
.SH TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są:
Przemek Borys <pborys@dione.ids.pl>,
Andrzej Krzysztofowicz <ankry@green.mf.pg.gda.pl>
i
Robert Luberda <robert@debian.org>
.
.PP
Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach
licencji można uzyskać zapoznając się z
.UR https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html
GNU General Public License w wersji 3
.UE
lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.
.PP
Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy
dyskusyjnej
.MT manpages-pl-list@lists.sourceforge.net
.ME .
