.\" dpkg manual page - dpkg-gensymbols(1)
.\"
.\" Copyright ÂŠ 2007-2011 RaphaĂŤl Hertzog <hertzog@debian.org>
.\" Copyright ÂŠ 2009-2010 Modestas Vainius <modestas@vainius.eu>
.\" Copyright ÂŠ 2012-2013 Guillem Jover <guillem@debian.org>
.\"
.\" This is free software; you can redistribute it and/or modify
.\" it under the terms of the GNU General Public License as published by
.\" the Free Software Foundation; either version 2 of the License, or
.\" (at your option) any later version.
.\"
.\" This is distributed in the hope that it will be useful,
.\" but WITHOUT ANY WARRANTY; without even the implied warranty of
.\" MERCHANTABILITY or FITNESS FOR A PARTICULAR PURPOSE.  See the
.\" GNU General Public License for more details.
.\"
.\" You should have received a copy of the GNU General Public License
.\" along with this program.  If not, see <https://www.gnu.org/licenses/>.
.
.\"*******************************************************************
.\"
.\" This file was generated with po4a. Translate the source file.
.\"
.\"*******************************************************************
.TH dpkg\-gensymbols 1 2013\-09\-06 "Projekt Debian" "programy pomocnicze dpkg"
.SH NAZWA
dpkg\-gensymbols \- generuje pliki symboli (informacje o zależnościach
bibliotek współdzielonych)
.
.SH SKŁADNIA
\fBdpkg\-gensymbols\fP [\fIopcja\fP...]
.
.SH OPIS
\fBdpkg\-gensymbols\fP skanuje tymczasowe drzewo budowania (domyślnie
debian/tmp) w poszukiwaniu bibliotek i generuje opisujący je plik
\fIsymbols\fP. Plik ten, jeśli nie jest pusty, jest następnie instalowany do
podkatalogu DEBIAN drzewa budowania, tak więc na końcu zawiera informacje
kontrolne pakietu.
.P
Podczas tworzenia wspomnianych plików, jako wejście są używane pliki symboli
dostarczone przez opiekuna. Szukane są następujące pliki (używany jest
pierwszy ze znalezionych):
.IP \(bu 4
debian/\fIpakiet\fP.symbols.\fIarch\fP
.IP \(bu 4
debian/symbols.\fIarch\fP
.IP \(bu 4
debian/\fIpakiet\fP.symbols
.IP \(bu 4
debian/symbols
.P
The main interest of those files is to provide the minimal version
associated to each symbol provided by the libraries. Usually it corresponds
to the first version of that package that provided the symbol, but it can be
manually incremented by the maintainer if the ABI of the symbol is extended
without breaking backwards compatibility. It's the responsibility of the
maintainer to keep those files up\-to\-date and accurate, but
\fBdpkg\-gensymbols\fP helps with that.
.P
Gdy wygenerowane pliki symboli różnią się od dostarczonych przez opiekuna,
\fBdpkg\-gensymbols\fP wypisze różnicę pomiędzy dwoma wersjami. Co więcej, jeśli
różnica jest zbyt duża, zakończy się niepowodzeniem (można dostosować
wielkość tolerowanej różnicy, patrz opcja \fB\-c\fP).
.SH "ZARZĄDZANIE PLIKAMI SYMBOLI"
The symbols files are really useful only if they reflect the evolution of
the package through several releases. Thus the maintainer has to update them
every time that a new symbol is added so that its associated minimal version
matches reality.  The diffs contained in the build logs can be used as a
starting point, but the maintainer, additionally, has to make sure that the
behaviour of those symbols has not changed in a way that would make anything
using those symbols and linking against the new version, stop working with
the old version.  In most cases, the diff applies directly to the
debian/\fIpackage\fP.symbols file. That said, further tweaks are usually
needed: it's recommended for example to drop the Debian revision from the
minimal version so that backports with a lower version number but the same
upstream version still satisfy the generated dependencies.  If the Debian
revision can't be dropped because the symbol really got added by the Debian
specific change, then one should suffix the version with "~".
.P
Przed dodaniem jakiejkolwiek łatki do pliku symboli, opiekun powinien dwa
razy sprawdzić, czy jest ona poprawna. Publiczne symbole nie mogą znikać,
więc najlepiej jeśli jedynie dodaje ona nowe wiersze.
.P
Proszę zauważyć, że można umieszczać komentarze w plikach symboli: każdy
wiersz zaczynający się od "#", z wyjątkiem "#include" (patrz rozdział
\fBUżywanie include (dołączeń)\fP), jest komentarzem. Wiersze zaczynające się
od "#MISSING:" są specjalnymi komentarzami dokumentującymi symbole które
zniknęły.
.P
Do not forget to check if old symbol versions need to be increased.  There
is no way \fBdpkg\-gensymbols\fP can warn about this. Blindly applying the diff
or assuming there is nothing to change if there is no diff, without checking
for such changes, can lead to packages with loose dependencies that claim
they can work with older packages they cannot work with. This will introduce
hard to find bugs with (partial)  upgrades.
.SS "Używanie podstawień #PACKAGE#"
.P
W niektórych rzadkich przypadkach, nazwa biblioteki różni się między
architekturami. Aby zapobiec kodowaniu nazwy pakietu na sztywno w pliku
symboli, można użyć markera \fI#PACKAGE#\fP. Zostanie ona zastąpiona prawdziwą
nazwą pakietu podczas instalacji tych plików symboli. W przeciwieństwie do
markera \fI#MINVER#\fP, \fI#PACKAGE#\fP nigdy nie pojawi się w pliku symboli
wewnątrz pakietu binarnego.
.SS "Używanie znaczników symboli"
.P
Symbol tagging is useful for marking symbols that are special in some way.
Any symbol can have an arbitrary number of tags associated with it. While
all tags are parsed and stored, only some of them are understood by
\fBdpkg\-gensymbols\fP and trigger special handling of the symbols. See
subsection \fBStandard symbol tags\fP for reference of these tags.
.P
Określenie znacznika powinno znaleźć się zaraz przed nazwą symbolu (nie ma
pomiędzy nimi spacji). Zawsze rozpoczyna się nawiasem otwierającym \fB(\fP,
kończy nawiasem zamykającym \fB)\fP i musi zawierać przynajmniej jeden
znacznik. Poszczególne znaczniki są oddzielone znakiem \fB|\fP. Każdy znacznik
może posiadać wartość (opcjonalnie), która jest oddzielona od jego nazwy za
pomocą znaku \fB=\fP. Nazwy i wartości znaczników mogą zawierać dowolne znaki,
poza znakami specjalnymi \fB)\fP \fB|\fP \fB=\fP. Nazwy symboli, które znajdują się
za określeniem znacznika, mogą zostać opcjonalnie ujęte w znaki \fB'\fP lub
\fB"\fP. Jednak jeśli symbol nie określa żadnych znaczników, cudzysłowy są
traktowane jako część nazwy symbolu, która kończy się na pierwszej spacji.
.P
 (tag1=i am marked|tag name with space)"tagged quoted symbol"@Base 1.0
 (optional)tagged_unquoted_symbol@Base 1.0 1
 untagged_symbol@Base 1.0
.P
Pierwszy symbol w przykładzie jest nazwany \fItagged quoted symbol\fP i posiada
dwa znaczniki \fItag1\fP z wartością \fIi am marked\fP i \fItag name with space\fP,
który nie posiada wartości. Drugi symbol ma nazwę \fItagged_unquoted_symbol\fP
jest jego jedynym znacznikiem jest \fIoptional\fP. Ostatni symbol jest
przykładem zwykłego symbolu bez znacznika.
.P
Since symbol tags are an extension of the \fBdeb\-symbols\fP(5) format, they can
only be part of the symbols files used in source packages (those files
should then be seen as templates used to build the symbols files that are
embedded in binary packages). When \fBdpkg\-gensymbols\fP is called without the
\fB\-t\fP option, it will output symbols files compatible to the
\fBdeb\-symbols\fP(5) format: it fully processes symbols according to the
requirements of their standard tags and strips all tags from the output. On
the contrary, in template mode (\fB\-t\fP) all symbols and their tags (both
standard and unknown ones)  are kept in the output and are written in their
original form as they were loaded.
.SS "Standardowe znaczniki symboli"
.TP 
\fBoptional\fP
Symbol oznaczony jako opcjonalny może zniknąć z biblioteki w dowolnym
momencie i nigdy nie spowoduje błędu \fBdpkg\-gensymbols\fP. Usunięte symbole
będą się jednak w dalszym ciągu pojawiać jako MISSING w każdym diffie w
każdej nowej wersji pakietu. To zachowanie jest przypomnieniem dla opiekuna,
że dany symbol musi być usunięty z pliku symboli lub ponownie dodany do
biblioteki. Gdy opcjonalny symbol, zadeklarowany wcześniej jako MISSING,
nagle pojawi się w następnej wersji, zostanie uaktualniony z powrotem do
statusu "istniejącego", gdy jego minimalna wersja nie zmieniła się.

Znacznik ten jest przydatny do symboli prywatnych, gdy ich zniknięcie nie
spowoduje złamania ABI. Przykładowo, większość szablonów C++ należy do tej
kategorii. Podobnie jak każdy inny znacznik, może mieć on również dowolną
wartość: można jej użyć do określenia powodu, dla którego symbol jest
opcjonalny.
.TP 
\fBarch=\fP\fIlista\-architektur\fP
Znacznik ten pozwala na ograniczenie zestawu architektur, na którym ma
istnieć. Gdy lista symboli jest aktualizowana za pomocą symboli odkrytych w
bibliotece, wszystkie symbole specyficzne dla architektury, które nie
dotyczą architektury bieżącego komputera są traktowane tak, jakby nie
istniały. Jeśli symbol specyficzny dla architektury, pasujący do
architektury bieżącego komputera nie istnieje w bibliotece, stosowana jest
zwykła procedura dla brakujących symboli i może to spowodować błąd
\fBdpkg\-gensymbols\fP. Z drugiej strony, jeśli symbol specyficzny dla
architektury zostanie znaleziony, podczas gdy nie powinien on istnieć
(ponieważ architektura bieżącego komputera nie jest wypisana w znaczniku),
czyni się go neutralnym architekturowo (znacznik architektury jest pomijany,
a symbol pojawia się w różnicy z powodu tej zmiany), ale nie jest traktowany
jako nowy.

Podczas działania w domyślnym trybie nieszablonowym, spośród symboli
specyficznych dla architektury tylko te, które pasują do architektury
bieżącego komputera są zapisywane do pliku symboli. Odwrotnie jest w trybie
szablonu: wszystkie symbole specyficzne dla architektury (łącznie z tymi,
należącymi do obcych architektur) są zawsze zapisywane do pliku symboli.

The format of \fIarchitecture list\fP is the same as the one used in the
\fBBuild\-Depends\fP field of \fIdebian/control\fP (except the enclosing square
brackets []). For example, the first symbol from the list below will be
considered only on alpha, any\-amd64 and ia64 architectures, the second only
on linux architectures, while the third one anywhere except on armel.

 (arch=alpha any\-amd64 ia64)a_64bit_specific_symbol@Base 1.0
 (arch=linux\-any)linux_specific_symbol@Base 1.0
 (arch=!armel)symbol_armel_does_not_have@Base 1.0
.TP 
\fBignore\-blacklist\fP
dpkg\-gensymbols posiada wewnętrzną, czarną listę symboli, które nie powinny
pojawić się w plikach symboli, ponieważ są one z reguły jedynie efektem
ubocznym detali implementacyjnych toolchainu. Jeśli z jakiegoś powodu
naprawdę chce się włączyć jeden z tych symboli do pliku symboli, należy
oznaczyć ten symbol znacznikiem \fBignore\-blacklist\fP. Może być potrzebny do
niektórych niskopoziomowych bibliotek toolchainu, takich jak libgcc.
.TP 
\fBc++\fP
Oznacza wzorzec symbolu \fIc++\fP. Patrz podsekcja \fBUżywanie wzorców symboli\fP
poniżej.
.TP 
\fBsymver\fP
Oznacza wzorzec symbolu \fIsymver\fP (wersja symbolu). Patrz podsekcja
\fBUżywanie wzorców symboli\fP poniżej.
.TP 
\fBregex\fP
Oznacza wzorzec symbolu \fIregex\fP. Patrz podsekcja \fBUżywanie wzorców
symboli\fP poniżej.
.SS "Używanie wzorców symboli"
.P
W przeciwieństwie do standardowej specyfikacji symboli, wzorzec może
pokrywać wiele symboli rzeczywistych z biblioteki. \fBdpkg\-gensymbols\fP
postara się dopasować każdy wzorzec do każdego symbolu rzeczywistego, który
\fInie\fP posiada zdefiniowanego odpowiedniego symbolu specyficznego w pliku
symboli. Gdy tylko znaleziony zostanie pierwszy pasujący wzorzec, to
wszystkie jego znaczniki i właściwości będą używane jako podstawa określenia
symbolu. Jeśli żaden ze wzorców nie zostanie dopasowany, to symbol zostanie
uznany za nowy.

A pattern is considered lost if it does not match any symbol in the
library. By default this will trigger a \fBdpkg\-gensymbols\fP failure under
\fB\-c1\fP or higher level. However, if the failure is undesired, the pattern
may be marked with the \fIoptional\fP tag. Then if the pattern does not match
anything, it will only appear in the diff as MISSING. Moreover, like any
symbol, the pattern may be limited to the specific architectures with the
\fIarch\fP tag. Please refer to \fBStandard symbol tags\fP subsection above for
more information.

Patterns are an extension of the \fBdeb\-symbols\fP(5) format hence they are
only valid in symbol file templates. Pattern specification syntax is not any
different from the one of a specific symbol. However, symbol name part of
the specification serves as an expression to be matched against
\fIname@version\fP of the real symbol. In order to distinguish among different
pattern types, a pattern will typically be tagged with a special tag.

Obecnie \fBdpkg\-gensymbols\fP obsługuje trzy proste typy symboli:
.TP  3
\fBc++\fP
Ten wzorzec jest oznaczony znacznikiem \fIc++\fP. Dopasowuje on jedynie symbole
C++ za pomocą ich odkodowanych nazw symboli (takich, jak wypisywanych przez
narzędzie \fBc++filt\fP(1)). Wzorzec jest bardzo przydatny do dopasowania
symboli, których zakodowane nazwy mogą różnić się między różnymi
architekturami, podczas gdy odkodowane nazwy pozostają takie same. Jedną z
grup takich symboli jest \fInon\-virtual thunks\fP, które posiadają przesunięcia
(offsety) specyficzne dla architektury, dołączone do zakodowanych
nazw. Częstym przypadkiem tego przykładu jest wirtualny destruktor, który w
wirtualnym dziedziczeniu (ang. diamond inheritance) wymaga niewirtualnego
symbolu thunk. Na przykład nawet jeśli _ZThn8_N3NSB6ClassDD1Ev@Base na
architekturze 32\-bitowej stanie się prawdopodobnie
_ZThn16_N3NSB6ClassDD1Ev@Base na 64\-bitowej, może zostać dopasowany
pojedynczym wzorcem \fIc++\fP:
.RS
.PP
libdummy.so.1 libdummy1 #MINVER#
 [...]
 (c++)"non\-virtual thunk to NSB::ClassD::~ClassD()@Base" 1.0
 [...]
.P
Powyższą, odkodowaną nazwę można uzyskać wykonując następujące polecenie:
.PP
 $ echo '_ZThn8_N3NSB6ClassDD1Ev@Base' | c++filt
.P
Proszę zauważyć, że o ile zakodowana nazwa jest, z definicji, unikatowa w
bibliotece, o tyle nie musi być to prawdą dla nazw odkodowanych. Kilka
różniących się symboli rzeczywistych może mieć tę samą nazwę odkodowaną. Na
przykład dzieje się tak w przypadku niewirtualnych symboli thunk w złożonych
konfiguracjach dziedziczenia lub w przypadku większości konstruktorów i
desktruktorów (ponieważ g++ tworzy dla nich z reguły dwa symbole
rzeczywiste). Jednak, ponieważ konflikty zachodzą na poziomie ABI, nie
powinny one obniżyć jakości pliku symboli.
.RE
.TP 
\fBsymver\fP
Wzorzec jest oznaczany znacznikiem \fIsymver\fP. Dobrze zarządzane biblioteki
posiadają wersjonowane symbole, a każda wersja odpowiada wersji oryginalnej,
gdzie symbol został dodany. W takim przypadku można użyć wzorca \fIsymver\fP,
aby dopasować symbol związany z określoną wersją np.:
.RS
.PP
libc.so.6 libc6 #MINVER#
 (symver)GLIBC_2.0 2.0
 [...]
 (symver)GLIBC_2.7 2.7
 access@GLIBC_2.0 2.2
.PP
Wszystkie symbole związane z wersjami GLIBC_2.0 i GLIBC_2.7 prowadzą do,
odpowiednio, minimalnej wersji 2.0 i 2.7 z wyjątkiem symbolu
access@GLIBC_2.0. Ostatnie, prowadzi do minimalnej zależności na libc6 w
wersji 2.2 pomimo, że znajduje się w zakresie wzorca "(symver)GLIBC_2.0",
ponieważ specyficzne symbole mają pierwszeństwo przed wzorcami.
.P
Proszę zauważyć, że o ile wzorca masek starego stylu (oznaczane przez
"*@version" w polu nazwy symbolu są wciąż obsługiwane, to są obecnie
zastąpione przez nową składnię "(symver|optional)version". Na przykład
"*@GLIBC_2.0 2.0" powinno być zapisane jako "(symver|optional)GLIBC_2.0
2.0", jeśli potrzebne jest takie samo znaczenie.
.RE
.TP 
\fBregex\fP
Wyrażenia regularne są oznaczane znacznikiem \fIregex\fP. Są dopasowane za
pomocą wyrażeń regularnych perla, określonych w polu nazwy
symbolu. Wyrażenie regularne jest dopasowane "jak jest", nie należy jednak
zapominać rozpocząć go znakiem \fI^\fP, w przeciwnym wypadku dopasuje ono
dowolną część łańcucha symbolu rzeczywistego \fInazwa@wersja\fP np.:
.RS
.PP
libdummy.so.1 libdummy1 #MINVER#
 (regex)"^mystack_.*@Base$" 1.0
 (regex|optional)"private" 1.0
.P
Symbole takie jak "mystack_new@Base", :mystack_push@Base",
"mystack_pop@Base" itd. zostaną dopasowane przez pierwszy wzorzec, natomiast
np. "ng_mystack_new@Base" \- nie. Drugi wzorzec dopasuje wszystkie symbole
posiadające łańcuch "private" w swych nazwach, a dopasowania odziedziczą
znacznik \fIoptional\fP z wzorca.
.RE
.P
Podane wyżej wzorce proste mogą być łączone tam, gdzie ma to sens. W takim
przypadku są one przetwarzane w takiej kolejności, w jakiej podano znaczniki
np. oba
.PP
 (c++|regex)"^NSA::ClassA::Private::privmethod\ed\e(int\e)@Base" 1.0
 (regex|c++)N3NSA6ClassA7Private11privmethod\edEi@Base 1.0
.P
dopasują symbole "_ZN3NSA6ClassA7Private11privmethod1Ei@Base" i
"_ZN3NSA6ClassA7Private11privmethod2Ei@Base". Podczas dopasowywania
pierwszego wzorca, symbol surowy jest najpierw odkodowany jako symbol C++, a
odkodowana nazwa symbolu jest dopasowywana do wyrażenia regularnego. Z
drugiej strony, gdy dopasowywany jest drugi wzorzec, wyrażenie regularne
jest dopasowywane do surowej nazwy symbolu, następnie sprawdzane jest, czy
symbol jest symbolem C++ przez próbę odkodowania go. Niepowodzenie każdego
symbolu prostego spowoduje niepowodzenie całego wzorca. Z tego powodu
np. "__N3NSA6ClassA7Private11privmethod\edEi@Base" nie będzie pasować do
żadnego ze wzorców, ponieważ nie jest poprawnym symbolem C++.
.P
Ogólnie, wszystkie wzorce są podzielone na dwie grupy: aliasy (proste \fIc++\fP
i \fIsymver\fP) i wzorce ogólne (\fIregex\fP, wszystkie kombinacje wielu prostych
wzorców). Dopasowanie prostych wzorców opartych na aliasach jest szybkie
(0(1)), a wzorce ogólne mają 0(N) (N \- liczba wzorców ogólnych) na każdy
symbol. Z tego powodu nie zaleca się nadużywania wzorców ogólnych.
.P
Gdy wiele symboli pasuje do tego samego symbolu rzeczywistego, aliasy
(najpierw \fIc++\fP, następnie \fIsymver\fP) są preferowane w stosunku do wzorców
ogólnych. Wzorce ogólne są dopasowywane w takiej kolejności, w jakiej
zostaną odnalezione w szablonie pliku symboli, aż do pierwszego
sukcesu. Proszę jednak zwrócić uwagę, że ręczna zmiana kolejności wpisów
pliku szablonu nie jest zalecana, ponieważ \fBdpkg\-gensymbols\fP tworzy diffy w
oparciu o alfanumeryczną kolejność ich nazw.
.SS "Używanie include (dołączeń)"
.P
Gdy zestaw eksportowanych symboli różni się między architekturami, może
okazać się, że używanie pojedynczego pliku symboli nie jest wygodne. W
takich przypadkach, dyrektywa dołączenia może okazać się przydatna na kilka
sposobów:
.IP \(bu 4
Można przenieść część wspólną do pliku zewnętrznego i dołączyć go do swojego
pliku \fIpakiet\fP.symbols.\fIarch\fP używając dyrektywy dołączenia podobnej do
poniższej:

#include "\fIpakiet\fP.symbols.common"
.IP \(bu
Dyrektywa dołączenia może zostać otagowana podobnie jak każdy symbol:

(tag|...|tagN)#include "plik\-do\-dołączenia"

W rezultacie, wszystkie symbole z \fIpliku\-do\-dołączenia\fP zostaną domyślnie
oznaczone przez \fItag\fP ... \fItagN\fP. Można użyć tej funkcji, aby utworzyć
wspólny plik \fIpakiet\fP.symbols, który dołącza pliki symboli specyficzne dla
architektury:

  common_symbol1@Base 1.0
 (arch=amd64 ia64 alpha)#include "package.symbols.64bit"
 (arch=!amd64 !ia64 !alpha)#include "package.symbols.32bit"
  common_symbol2@Base 1.0
.P
Pliki symboli są czytane wiersz po wierszu, a dyrektywy dołączenia są
przetwarzane zaraz po ich wystąpieniu. Oznacza to, że zawartość załączonego
pliku może przesłonić każdą zawartość, która pojawi się przed dyrektywą
dołączenia, i że zawartość po dyrektywie może przesłonić wszystko, co
znajduje się w dołączanym pliku. Każdy symbol (lub nawet inna dyrektywa
#include) w dołączanym pliku może określić dodatkowe znaczniki lub
przesłonić wartości dziedziczonych znaczników w ich określeniach
znaczników. Nie ma jednak sposobu, aby symbol usunąć jakikolwiek z
dziedziczonych znaczników.
.P
Dołączone pliki mogą powtórzyć wiersz nagłówkowy zawierający SONAME
biblioteki. W takim przypadku, przesłoni on wszystkie odczytane wcześniej
wiersze nagłówkowe. Najlepiej jest jednak zapobiegać duplikowaniu wierszy
nagłówkowych. Oto jeden ze sposobów:
.PP
#include "libsomething1.symbols.common"
 arch_specific_symbol@Base 1.0
.SS "Dobre zarządzanie biblioteką"
.P
Dobrze zarządzana biblioteka ma następujące cechy:
.IP \(bu 4
jej API jest stabilne (symbole publiczne nie są nigdy porzucane, dodawane są
tylko nowe symbole publiczne), a niekompatybilne zmiany są wykonywane tylko
przy zmianach SONAME;
.IP \(bu 4
idealnie, używa wersjonowania symboli, aby osiągnąć stabilność ABI
niezależnie od zmian wewnętrznych i rozszerzeń API;
.IP \(bu 4
nie eksportuje symboli prywatnych (takie symbole mogą być tagowane jako
opcjonalne, jako obejście).
.P
Podczas zarządzania plikiem symboli łatwo jest zauważyć pojawienie się lub
zniknięcie symboli. Znacznie trudniej jednak wyłapać niekompatybilną zmianę
API i ABI. W związku z tym, opiekun pakietu powinien dokładnie sprawdzić w
dzienniku zmian projektu macierzystego, czy istnieje przypadek, że zasady
dobrego zarządzania biblioteką zostały złamane. Jeśli odkryje się
potencjalne problemy, macierzysty autor powinien zostać poinformowany, jako
że poprawka w projekcie macierzystym jest zawsze lepsza, niż obejście
problemu w samym Debianie.
.SH OPCJE
.TP 
\fB\-P\fP\fIkatalog\-budowania\-pakietu\fP
Przeszukuje \fIkatalog\-budowania\-pakietu\fP zamiast debian/tmp.
.TP 
\fB\-p\fP\fIpakiet\fP
Definiuje nazwę pakietu. Wymagane, jeśli więcej niż jeden pakiet binarny
jest wypisany w debian/control (lub nie ma tego pliku).
.TP 
\fB\-v\fP\fIwersja\fP
Definiuje wersję pakietu. Domyślnie jest to wersja wzięta z
debian/changelog. Wymagane, jeśli wywołanie ma miejsce spoza drzewa pakietu
źródłowego.
.TP 
\fB\-e\fP\fIplik\-biblioteki\fP
Only analyze libraries explicitly listed instead of finding all public
libraries. You can use shell patterns used for pathname expansions (see the
\fBFile::Glob\fP(3perl) manual page for details) in \fIlibrary\-file\fP to match
multiple libraries with a single argument (otherwise you need multiple
\fB\-e\fP).
.TP 
\fB\-I\fP\fInazwa\-pliku\fP
Używa \fInazwy\-pliku\fP jako pliku odniesienia do generowania pliku symboli,
który jest integrowany w samym pakiecie.
.TP 
\fB\-O\fP[\fIfilename\fP]
Print the generated symbols file to standard output or to \fIfilename\fP if
specified, rather than to \fBdebian/tmp/DEBIAN/symbols\fP (or
\fIpackage\-build\-dir\fP\fB/DEBIAN/symbols\fP if \fB\-P\fP was used). If \fIfilename\fP is
pre\-existing, its contents are used as basis for the generated symbols
file.  You can use this feature to update a symbols file so that it matches
a newer upstream version of your library.
.TP 
\fB\-t\fP
Write the symbol file in template mode rather than the format compatible
with \fBdeb\-symbols\fP(5). The main difference is that in the template mode
symbol names and tags are written in their original form contrary to the
post\-processed symbol names with tags stripped in the compatibility mode.
Moreover, some symbols might be omitted when writing a standard
\fBdeb\-symbols\fP(5) file (according to the tag processing rules) while all
symbols are always written to the symbol file template.
.TP 
\fB\-c\fP\fI[0\-4]\fP
Definiuje sprawdzenia do wykonania podczas porównywania wygenerowanego pliku
symboli z plikiem szablonu używanym na początku. Domyślnym poziomem jest
1. Zwiększanie poziomu wykonuje więcej sprawdzeń i zawiera wszystkie
sprawdzenia z niższego poziomu. Poziom 0 nigdy nie kończy się błędem. Poziom
1 sprawdza, czy jakieś symbole nie zniknęły. Poziom 2 zawodzi, gdy
wprowadzono jakieś nowe symbole. Poziom 3 zwraca błąd, gdy zniknęły jakieś
biblioteki. Poziom 4 \- gdy wprowadzono biblioteki.

This value can be overridden by the environment variable
\fBDPKG_GENSYMBOLS_CHECK_LEVEL\fP.
.TP 
\fB\-q\fP
Keep quiet and never generate a diff between generated symbols file and the
template file used as starting point or show any warnings about new/lost
libraries or new/lost symbols. This option only disables informational
output but not the checks themselves (see \fB\-c\fP option).
.TP 
\fB\-a\fP\fIarchitektura\fP
Zakłada \fIarchitekturę\fP jako architekturę hosta w czasie przetwarzania
plików symboli. Opcji można użyć, aby wygenerować plik symboli lub diff dla
którejś z architektur, zakładając że jej pliki binarne są już dostępne.
.TP 
\fB\-d\fP
Włącza tryb debugowania. Wyświetlanych jest wiele komunikatów tłumaczących
działanie \fBdpkg\-gensymbols\fP.
.TP 
\fB\-V\fP
Włącza tryb szczegółowy. Wygenerowany plik symboli zawiera przestarzałe
symbole jako komentarze. Co więcej, w trybie szablonu po wzorcach symboli
występują komentarze opisujące symbole rzeczywiste, które dopasowano do
wzorca.
.TP 
\fB\-?\fP, \fB\-\-help\fP
Wyświetla informację o użytkowaniu i kończy działanie.
.TP 
\fB\-\-version\fP
Wyświetla informację o wersji i pomyślnie kończy działanie.
.
.SH "ZOBACZ TAKŻE"
\fBhttps://people.redhat.com/drepper/symbol\-versioning\fP
.br
\fBhttps://people.redhat.com/drepper/goodpractice.pdf\fP
.br
\fBhttps://people.redhat.com/drepper/dsohowto.pdf\fP
.br
\fBdeb\-symbols\fP(5), \fBdpkg\-shlibdeps\fP(1).
.SH TŁUMACZE
Piotr Roszatycki <dexter@debian.org>, 1999
.br
Bartosz Feński <fenio@debian.org>, 2004-2005
.br
Robert Luberda <robert@debian.org>, 2006-2008
.br
Wiktor Wandachowicz <siryes@gmail.com>, 2008
.br
Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>, 2012
