.\" -*- coding: UTF-8 -*-
.\" -*- nroff -*-
.\"*******************************************************************
.\"
.\" This file was generated with po4a. Translate the source file.
.\"
.\"*******************************************************************
.TH FIND 1   
'\" t
.SH NAZWA
find \- szuka plików w hierarchii katalogowej
.SH SKŁADNIA
\fBfind\fP [\-H] [\-L] [\-P] [\-D debugopts] [\-Olevel] [starting\-point...\&]
[expression]
.SH OPIS
This manual page documents the GNU version of \fBfind\fP.  GNU \fBfind\fP searches
the directory tree rooted at each given starting\-point by evaluating the
given expression from left to right, according to the rules of precedence
(see section OPERATORS), until the outcome is known (the left hand side is
false for \fIand\fP operations, true for \fIor\fP), at which point \fBfind\fP moves
on to the next file name.  If no starting\-point is specified, `.\&' is
assumed.
.PP
W przypadku używania \fBfind\fP w środowisku, w którym istotne jest
bezpieczeństwo (np. przy przeszukiwaniu katalogów, które są zapisywalne dla
innych użytkowników), należy zapoznać się z rozdziałem "Security
Considerations" w dokumentacji findutils, pod nazwą \fBFinding
Files\fP. Dokument ten (w języku angielskim) jest bardziej szczegółowy i
opisowy niż niniejsza strona podręcznika systemowego, więc może okazać się
przydatniejszym źródłem informacji.
.SH OPCJE
Opcje \fB\-H\fP, \fB\-L\fP i \fB\-P\fP kontrolują sposób traktowania dowiązań
symbolicznych. Kolejne argumenty wiersza poleceń powinny być plikami lub
katalogami do przeszukania, aż do pierwszego argumentu rozpoczynającego się
znakiem "\-" albo argumentu "(" lub "!". Argumenty te (razem z następnymi) są
rozpoznawane jako wyrażenie opisujące to, co ma zostać przeszukane. Jeśli
nie zostanie podana ścieżka, użyty będzie bieżący katalog. W przypadku braku
wyrażenia, używane jest domyślne wyrażenie \fB\-print\fP (lecz wówczas i tak
zapewne lepsze byłoby skorzystanie z \fB\-print0\fP).
.PP
Niniejsza strona podręcznika opisuje "opcje" w liście wyrażeń. Opcje te
kontrolują zachowanie \fBfind\fP, lecz są podane zaraz za ostatnią nazwą
ścieżkową. Z kolei pięć "prawdziwych" opcji (\fB\-H\fP, \fB\-L\fP, \fB\-P\fP, \fB\-D\fP i
\fB\-O\fP) musi pojawić się przed ścieżką, oczywiście jeśli okażą się
potrzebne. Podwójny dywiz \fB\-\-\fP może posłużyć do zasygnalizowania, że
pozostałe argumenty nie są opcjami (choć jeśli w liście punktów startowych
używa się masek, bezpieczniej jest zwykle poprzedzić je wszystkie "./" lub
"/").
.IP \fB\-P\fP
Nigdy nie podąża za dowiązaniami symbolicznymi. Jest to zachowanie
domyślne. Gdy \fBfind\fP sprawdza lub wypisuje informacje o pliku, a jest on
dowiązaniem symbolicznym, to użyta informacja powinna być wzięta z
właściwości samego dowiązania symbolicznego.

.IP \fB\-L\fP
Podąża za dowiązaniami symbolicznymi. Gdy \fBfind\fP sprawdza lub wypisuje
informacje o plikach, to powinny być one wzięte z właściwości pliku, na
który wskazuje dowiązanie symboliczne, a nie z samego dowiązania (chyba, że
jest to zerwane dowiązanie symboliczne lub \fBfind\fP nie może sprawdzić pliku,
na który wskazuje dowiązanie). Użycie tej opcji implikuje \fB\-noleaf\fP. Jeśli
użyje się później \fB\-P\fP, to \fB\-noleaf\fP wciąż będzie działać. Jeśli działa
\fB\-L\fP, a \fBfind\fP podczas wyszukiwania odkryje dowiązanie symboliczne do
podkatalogu, to przeszukany zostanie podkatalog, na który wskazuje
dowiązanie.
.IP
When the \fB\-L\fP option is in effect, the \fB\-type\fP predicate will always match
against the type of the file that a symbolic link points to rather than the
link itself (unless the symbolic link is broken).  Actions that can cause
symbolic links to become broken while \fBfind\fP is executing (for example
\fB\-delete\fP)  can give rise to confusing behaviour.  Using \fB\-L\fP causes the
\fB\-lname\fP and \fB\-ilname\fP predicates always to return false.

.IP \fB\-H\fP
Nie podąża za dowiązaniami symbolicznymi, z wyjątkiem przetwarzania
argumentów wiersza polecenia. Gdy \fBfind\fP sprawdza lub wypisuje informacje o
plikach, powinny być one brane z właściwości samego dowiązania
symbolicznego. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy plik podany w wierszu
polecenia jest dowiązaniem symbolicznym i może być ono rozwiązane. Wówczas
informacja jest brana z tego, na co wskazuje dowiązanie (tj. podąża się za
dowiązaniem). Informacja z samego dowiązania jest używana w razie, gdy plik,
na który wskazuje dowiązanie nie może być sprawdzony. Gdy działa \fB\-H\fP i
jedna ze ścieżek podanych w wierszu polecenia jest dowiązaniem symbolicznym
do katalogu, sprawdzana jest zawartość tego katalogu (zapobiegnie temu
skorzystanie z \-maxdepth 0).
.P
Jeśli podano więcej niż jedną z opcji \fB\-H\fP, \fB\-L\fP i \fB\-P\fP, każda przesłania
poprzednią \- liczy się ostatnia podana w wierszu polecenia, Ponieważ opcja
\fB\-P\fP jest domyślna, powinno się ją uznać za działającą, chyba że podano
\fB\-H\fP lub \fB\-L\fP.

GNU \fBfind\fP często sprawdza status plików podczas przetwarzania samego
wiersza polecenia, przed rozpoczęciem właściwego przeszukiwania. Opcje te
mogą również wpływać na sposób przetworzenia argumentów. Co więcej, istnieje
wiele testów, które porównują pliki z wiersza polecenia do aktualnie
rozważanego pliku. W każdym przypadku, plik podany w wierszu polecenia
będzie sprawdzony i niektóre z jego właściwości zostaną zachowane. Jeżeli
nazwany plik jest w rzeczywistości dowiązaniem symbolicznym, a działa opcja
\fB\-P\fP (lub nie podano \fB\-H\fP, ani \fB\-L\fP), to informacja użyta do porównania
zostanie wzięta z właściwości dowiązania symbolicznego. W przeciwnym razie,
właściwości będą wzięte z pliku, na który wskazuje dowiązanie. Jeżeli
\fBfind\fP nie może podążyć za dowiązaniem (np. ponieważ ma niewystarczające
uprawnienia lub dowiązanie wskazuje na nieistniejący plik) zostaną użyte
właściwości samego dowiązania.
.P
Gdy działa opcja \fB\-H\fP lub \fB\-L\fP, rozwiązywane są wszystkie dowiązania
symboliczne podane jako argument do opcji \fB\-newer\fP, a znaczniki czasowe
będą wzięte z pliku, na który wskazuje dowiązanie symboliczne. To samo
dotczy opcji \fB\-newer\fP\fIXY\fP, \fB\-anewer\fP i \fB\-cnewer\fP.

Opcja \fB\-follow\fP ma podobne działanie do \fB\-L\fP, choć działa tylko w miejscu
pojawienia się (tj. jeśli \fB\-L\fP nie jest użyte, a skorzystano z \fB\-follow\fP,
to wszystkie dowiązania symboliczne pojawiające się w wierszu poleceń za
\fB\-follow\fP zostaną rozwiązane, lecz umieszczone wcześniej \- nie).

.IP "\-D debugopts"
Wyświetla informacje diagnostyczne \- może okazać się przydatna do
zdiagnozowania przypadków, gdy \fBfind\fP nie robi tego czego od niego
oczekujemy. Lista opcji debugowania powinna być oddzielona przecinkami. Nie
gwarantuje się kompatybilności opcji debugowania pomiędzy wydaniami
findutils. Pełną listę prawidłowych opcji debugowania wyświetli polecenie
\fBfind \-D help\fP. Są to między innymi:
.RS
.IP exec
Show diagnostic information relating to \-exec, \-execdir, \-ok and \-okdir
.IP opt
Wyświetla informacje diagnostyczne związane z optymalizację drzewka wyrażeń;
patrz opcja \fB\-O\fP.
.IP rates
Wyświetla podsumowanie wskazujące częstość sukcesu lub porażki każdego
wskazania.
.IP search
Navigate the directory tree verbosely.
.IP stat
Wyświetla komunikaty o plikach sprawdzanych przez wywołania systemowe
\fBstat\fP i \fBlstat\fP. Program \fBfind\fP stara się zminimalizować liczbę takich
wywołań.
.IP tree
Wyświetla drzewko wyrażeń w formie oryginalnej i zoptymalizowanej.
.IP all
Enable all of the other debug options (but \fBhelp\fP).
.IP help
Objaśnia opcje debugowania.
.RE
.IP \fB\-O\fP\fIpoziom\fP
Włącza optymalizację zapytań. Program \fBfind\fP zmienia kolejność testów, aby
przyspieszyć wykonanie przy zachowaniu efektu końcowego; tj. nie zmienia się
wskazań z efektami ubocznymi w stosunku do każdego innego. Optymalizacje są
przeprowadzane zgodnie z poniższymi poziomami optymalizacji.
.RS
.IP 0
Odpowiednik poziomu optymalizacji 1.
.IP 1
Jest to domyślny poziom optymalizacji i odnosi się do tradycyjnego
zachowania. Kolejność wyrażeń jest zmieniana w ten sposób, że testy
działające tylko na nazwach plików (np. \fB\-name\fP lub \fB\-regex\fP) są
wykonywane jako pierwsze.
.IP 2
Any \fB\-type\fP or \fB\-xtype\fP tests are performed after any tests based only on
the names of files, but before any tests that require information from the
inode.  On many modern versions of Unix, file types are returned by
\fBreaddir()\fP and so these predicates are faster to evaluate than predicates
which need to stat the file first.  If you use the \fB\-fstype\fP \fIFOO\fP
predicate and specify a filesystem type \fIFOO\fP which is not known (that is,
present in `/etc/mtab') at the time \fBfind\fP starts, that predicate is
equivalent to \fB\-false\fP.
.IP 3
Na tym poziomie optymalizacji, włączona jest pełna optymalizacja, działająca
w oparciu o koszt zapytań. Kolejność testów jest modyfikowana w taki sposób,
aby tanie (szybkie) testy były przeprowadzane wcześniej, a droższe \-
później, jeśli to konieczne. Wewnątrz każdej grupy kosztowej, wskazania są
przeprowadzane wcześniej lub później, zgodnie z prawdopodobieństwem ich
powodzenia. Przy \fB\-o\fP, wskazania o większym prawdopodobieństwie sukcesu są
przeprowadzane wcześniej, a przy \fB\-a\fP, wcześniej wykonywane są wskazania o
większym prawdopodobieństwie niepowodzenia.
.RE
.IP
Optymalizator działający w oparciu o koszty, ma z góry przyjęte założenie o
prawdopodobieństwie powodzenia danego testu. W niektórych przypadkach,
prawdopodobieństwo bierze pod uwagę naturę testu (np. \fB\-type f\fP powinien
kończyć się sukcesem częściej niż \fB\-type c\fP). Optymalizator jest jeszcze w
fazie kalkulacji. Jeśli nie poprawi to wydajności programu \fBfind\fP, zostanie
ponownie usunięty. Podobnie, optymalizacje, które udowodnią swą rzetelność,
spójność i efektywność, mogą w przyszłości zostać włączone na niższym
poziomie optymalizacyjnym. Jednak domyślne zachowanie (poziom optymalizacji
1) nie zmieni się w wydaniach 4.3.x. Zestaw testów findutils wykonuje
wszystkie testy \fBfind\fP na każdym poziomie optymalizacji, aby mieć pewność,
że wyniki pozostają te same.
.P
.SH EXPRESSION
The part of the command line after the list of starting points is the
\fIexpression\fP.  This is a kind of query specification describing how we
match files and what we do with the files that were matched.  An expression
is composed of a sequence of things:

.IP Tests
Tests return a true or false value, usually on the basis of some property of
a file we are considering.  The \fB\-empty\fP test for example is true only when
the current file is empty.

.IP Actions
Actions have side effects (such as printing something on the standard
output) and return either true or false, usually based on whether or not
they are successful.  The \fB\-print\fP action for example prints the name of
the current file on the standard output.

.IP "Global options"
Global options affect the operation of tests and actions specified on any
part of the command line.  Global options always return true.  The \fB\-depth\fP
option for example makes \fBfind\fP traverse the file system in a depth\-first
order.

.IP "Positional options"
Positional options affect only tests or actions which follow them.
Positional options always return true.  The \fB\-regextype\fP option for example
is positional, specifying the regular expression dialect for regular
expressions occurring later on the command line.

.IP Operators
Operators join together the other items within the expression.  They include
for example \fB\-o\fP (meaning logical OR) and \fB\-a\fP (meaning logical AND).
Where an operator is missing, \fB\-a\fP is assumed.

.P
The \fB\-print\fP action is performed on all files for which the whole
expression is true, unless it contains an action other than \fB\-prune\fP or
\fB\-quit\fP.  Actions which inhibit the default \fB\-print\fP are \fB\-delete\fP,
\fB\-exec\fP, \fB\-execdir\fP, \fB\-ok\fP, \fB\-okdir\fP, \fB\-fls\fP, \fB\-fprint\fP, \fB\-fprintf\fP,
\fB\-ls\fP, \fB\-print\fP and \fB\-printf\fP.


The \fB\-delete\fP action also acts like an option (since it implies \fB\-depth\fP).

.SS "POSITIONAL OPTIONS"
Positional options always return true.  They affect only tests occurring
later on the command line.

.IP \fB\-daystart\fP
Mierzy czasy (dla \fB\-amin\fP, \fB\-atime\fP, \fB\-cmin\fP, \fB\-ctime\fP, \fB\-mmin\fP i
\fB\-mtime\fP) od dziś, a nie od 24 godzin temu. Opcja ta wpływa jedynie na
testy, pojawiające się później w wierszu polecenia.

.IP \fB\-follow\fP
Przestarzałe, proszę zamiast tego użyć opcji \fB\-L\fP. Rozwiązuje dowiązania
symboliczne. Implikuje \fB\-noleaf\fP. Opcja \fB\-foolow\fP działa jedynie na testy
pojawiające się w wierszu polecenia za nią. O ile nie poda się opcji \fB\-H\fP
lub \fB\-L\fP, pozycja opcji \fB\-follow\fP zmienia zachowanie wskazania \fB\-newer\fP \-
pliki będące argumentami \fB\-newer\fP zostaną rozwiązane, jeśli są dowiązaniami
symbolicznymi. To samo dotyczy opcji \fB\-newer\fP\fIXY\fP, \fB\-anewer\fP and
\fB\-cnewer\fP. Podobnie, wskazanie \fB\-type\fP zostanie zawsze dopasowane do pliku
wskazanego przez dowiązanie symboliczne, zamiast do samego
dowiązania. Użycie \fB\-follow\fP powoduje, że wskazania \fB\-lname\fP i \fB\-ilname\fP
zawsze zwracają fałsz.

.IP "\fB\-regextype\fP \fItyp\fP"
Changes the regular expression syntax understood by \fB\-regex\fP and \fB\-iregex\fP
tests which occur later on the command line.  To see which regular
expression types are known, use \fB\-regextype\fP \fBhelp\fP.  The Texinfo
documentation (see \fBSEE\fP \fBALSO\fP)  explains the meaning of and differences
between the various types of regular expression.

.IP "\fB\-warn\fP, \fB\-nowarn\fP"
Turn warning messages on or off.  These warnings apply only to the command
line usage, not to any conditions that \fBfind\fP might encounter when it
searches directories.  The default behaviour corresponds to \fB\-warn\fP if
standard input is a tty, and to \fB\-nowarn\fP otherwise.  If a warning message
relating to command\-line usage is produced, the exit status of \fBfind\fP is
not affected.  If the POSIXLY_CORRECT environment variable is set, and
\fB\-warn\fP is also used, it is not specified which, if any, warnings will be
active.

.SS "GLOBAL OPTIONS"
Global options always return true.  Global options take effect even for
tests which occur earlier on the command line.  To prevent confusion, global
options should specified on the command\-line after the list of start points,
just before the first test, positional option or action.  If you specify a
global option in some other place, \fBfind\fP will issue a warning message
explaining that this can be confusing.

The global options occur after the list of start points, and so are not the
same kind of option as \fB\-L\fP, for example.

.IP \fB\-d\fP
Synonim \fB\-depth\fP, ze względu na kompatybilność z FreeBSD, NetBSD, MacOS X i
OpenBSD.

.IP \fB\-depth\fP
Przetwarza zawartość każdego katalogu przed samym katalogiem jako
takim. Akcja \fB\-delete\fP implikuje także \fB\-depth\fP.

.IP "\fB\-help\fP, \fB\-\-help\fP"
Wypisuje sposób użycia \fBfind\fP z wiersza poleceń i kończy pracę programu.

.IP \fB\-ignore_readdir_race\fP
Zwykle \fBfind\fP wyświetla błąd, gdy nie uda mu się pobrać statusu pliku. Po
podaniu tej opcji i usunięciu pliku pomiędzy odczytem przez \fBfind\fP nazwy
pliku z katalogu i momentem próby pobrania statusu, błąd nie zostanie
wyświetlony. Dotyczy to również plików i katalogów podanych w wierszu
polecenia. Opcja ta zaczyna działać już przy odczycie wiersza polecenia, co
oznacza, że nie da się przeszukiwać systemu plików częściowo z opcją
włączoną i częściowo z wyłączoną (aby to zrobić, konieczne jest dwukrotne
uruchomienie polecenia \fBfind\fP, jeden raz z opcją włączoną, a drugi \- z
wyłączoną).

Furthermore, \fBfind\fP with the \fB\-ignore_readdir_race\fP option will ignore
errors of the \fB\-delete\fP action in the case the file has disappeared since
the parent directory was read: it will not output an error diagnostic, and
the return code of the \fB\-delete\fP action will be true.

.IP "\fB\-maxdepth\fP \fIgłębokość\fP"
Descend at most \fIlevels\fP (a non\-negative integer) levels of directories
below the starting\-points.  \fB\-maxdepth 0\fP means only apply the tests and
actions to the starting\-points themselves.

.IP "\fB\-mindepth\fP \fIgłębokość\fP"
Do not apply any tests or actions at levels less than \fIlevels\fP (a
non\-negative integer).  \fB\-mindepth 1\fP means process all files except the
starting\-points.

.IP \fB\-mount\fP
Nie zagłębia się w katalogi na innych systemach plików. Jest to alternatywna
nazwa dla \fB\-xdev\fP, stworzona dla zgodności z innymi wersjami \fBfind\fP.

.IP \fB\-noignore_readdir_race\fP
Wyłącza efekt opcji \fB\-ignore_readdir_race\fP.

.IP \fB\-noleaf\fP
Zakazuje optymalizacji wykonywanej przez zakładanie, że katalogi zawierają o
dwa podkatalogi mniej niż ich licznik dowiązań zwykłych (twardych). Opcja ta
jest wymagana podczas przeszukiwania systemów plików, które nie używają
uniksowej konwencji wiązania katalogów, takich jak systemy plików CD\-ROM,
MS\-DOS czy wolumeny AFS. Każdy katalog w normalnym systemie uniksowym
zawiera przynajmniej dwa twarde dowiązania: jego nazwę i ".". Dodatkowo,
jego podkatalogi będą do niego dowiązane za pomocą ".." każdy.  Gdy \fBfind\fP
testuje katalog po zbadaniu funkcją stat o 2 mniej podkatalogów niż licznik
dowiązań, wie, że reszta wpisów jest niekatalogowa (są to "liście" \- "leaf"
w drzewie katalogów). Jeśli testowane mają być tylko nazwy plików, to nie ma
potrzeby ich sprawdzać; daje to znaczące przyspieszenie.

.IP "\fB\-version\fP, \fB\-\-version\fP"
Wypisuje wersję i kończy pracę.

.IP \fB\-xdev\fP
Nie zagłębia się w katalogi na innych systemach plików.

.SS TESTY
Niektóre testy np. \fB\-newer\fP\fIXY\fP i \fB\-samefile\fP pozwalają na porównanie
pomiędzy aktualnie sprawdzanym plikiem i plikiem odniesienia podanym w
wierszu polecenia. Gdy te testy są używane, interpretacja pliku odniesienia
zależy od opcji \fB\-H\fP, \fB\-L\fP i \fB\-P\fP i podanej wcześniej \fB\-follow\fP, lecz
plik odniesienia jest sprawdzany tylko raz, przy przetwarzaniu wiersza
polecenia. Jeśli plik odniesienia nie może zostać sprawdzony (np. wywołanie
systemowe \fBstat\fP(2) nie powiedzie się na nim), wyświetlany jest błąd, a
\fBfind\fP wychodzi z niezerowym kodem zakończenia.
.P
Wartości numeryczne mogą być podawane jako
.IP \fB+\fP\fIn\fP
dla większych niż \fIn\fP,
.IP \fB\-\fP\fIn\fP
dla mniejszych niż \fIn\fP,
.IP \fIn\fP
dla równych \fIn\fP.
.P

.IP "\fB\-amin\fP \fIn\fP"
Dostęp do pliku nastąpił ostatnio \fIn\fP minut temu.

.IP "\-anewer \fIodniesienie\fP"
Time of the last access of the current file is more recent than that of the
last data modification of the \fIreference\fP file.  If \fIreference\fP is a
symbolic link and the \fB\-H\fP option or the \fB\-L\fP option is in effect, then
the time of the last data modification of the file it points to is always
used.

.IP "\fB\-atime\fP \fIn\fP"
Dostęp do pliku miał miejsce \fIn\fP*24 godzin temu. Gdy find dowie się jak
wiele okresów 24\-godzinnych temu dostano się do pliku, ignorowana jest część
ułamkowa; tak więc aby dopasować \fB\-atime +1\fP, dostęp do pliku musiał być co
najwyżej \fIdwa\fP dni temu.

.IP "\fB\-cmin\fP \fIn\fP"
Status pliku został zmieniony \fIn\fP minut temu.

.IP "\-cnewer \fIodniesienie\fP"
Time of the last status change of the current file is more recent than that
of the last data modification of the \fIreference\fP file.  If \fIreference\fP is
a symbolic link and the \fB\-H\fP option or the \fB\-L\fP option is in effect, then
the time of the last data modification of the file it points to is always
used.

.IP "\fB\-ctime\fP \fIn\fP"
Status pliku został zmieniony \fIn\fP*24 godzin temu. Proszę zapoznać się z
komentarzami do \fB\-atime\fP, aby zrozumieć wpływ zaokrąglenia na interpretację
czasu modyfikacji pliku.

.IP \fB\-empty\fP
Plik jest pusty i jest albo zwykłym plikiem, albo katalogiem.

.IP \fB\-executable\fP
Matches files which are executable and directories which are searchable (in
a file name resolution sense) by the current user.  This takes into account
access control lists and other permissions artefacts which the \fB\-perm\fP test
ignores.  This test makes use of the \fBaccess\fP(2)  system call, and so can
be fooled by NFS servers which do UID mapping (or root\-squashing), since
many systems implement \fBaccess\fP(2)  in the client's kernel and so cannot
make use of the UID mapping information held on the server.  Because this
test is based only on the result of the \fBaccess\fP(2)  system call, there is
no guarantee that a file for which this test succeeds can actually be
executed.

.IP \fB\-false\fP
Zawsze fałszywe.

.IP "\fB\-fstype\fP \fItyp\fP"
Plik jest na systemie plików o typie \fItyp\fP. Prawidłowe typy systemów plików
różnią się na różnych wersjach Uniksa; ich niekompletna lista, która jest
przyjmowana w części systemów to: \fBufs\fP, \fB4.2\fP, \fB4.3\fP, \fBnfs\fP, \fBtmp\fP,
\fBmfs\fP, \fBS51K\fP, \fBS52K\fP.  Aby zobaczyć typy swoich systemów plików, należy
użyć \-printf z dyrektywą %F.

.IP "\fB\-gid\fP \fIn\fP"
Numeryczny GID pliku to \fIn\fP.

.IP "\fB\-group\fP \fInazwag\fP"
Plik należy do grupy \fInazwag\fP (numeryczny GID jest dopuszczalny).

.IP "\fB\-ilname\fP \fIwzorzec\fP"
Podobnie jak \fB\-lname\fP, lecz dopasowanie jest niezależne od wielkości
znaków. Jeśli działa opcja \fB\-L\fP lub \fB\-follow\fP, test zwraca fałsz, chyba że
dowiązanie symboliczne jest zerwane.


.IP "\fB\-iname\fP \fIpattern\fP"
Like \fB\-name\fP, but the match is case insensitive.  For example, the patterns
`fo*' and `F??' match the file names `Foo', `FOO', `foo', `fOo', etc.  The
pattern `*foo*` will also match a file called '.foobar'.

.IP "\fB\-inum\fP \fIn\fP"
Plik ma numer i\-węzła \fIn\fP. Zwykle łatwiej jest użyć testu \fB\-samefile\fP.

.IP "\fB\-ipath\fP \fIwzorzec\fP"
Podobne do \fB\-path\fP, lecz dopasowanie jest niewrażliwe na rozmiar liter.

.IP "\fB\-iregex\fP \fIwzorzec\fP"
Podobne do \fB\-regex\fP, lecz dopasowanie jest niewrażliwe na rozmiar liter.

.IP "\fB\-ilname\fP \fIpattern\fP"
Patrz \fB\-ipath\fP. Ta alternatywa jest mniej przenośna niż wspomniana opcja.

.IP "\fB\-links\fP \fIn\fP"
File has \fIn\fP hard links.

.IP "\fB\-lname\fP \fIwzorzec\fP"
Plik jest dowiązaniem symbolicznym, którego zawartość odpowiada wzorcowi
powłoki \fIwzorzec\fP. Metaznaki nie traktują specjalnie "/" i ".". Jeśli
działa opcja \fB\-L\fP lub \fB\-follow\fP, to test zwraca fałsz, chyba że dowiązanie
symboliczne jest zerwane.

.IP "\fB\-mmin\fP \fIn\fP"
Dane pliku były ostatnio modyfikowane \fIn\fP minut temu.

.IP "\fB\-mtime\fP \fIn\fP"
Dane pliku zostały ostatnio zmodyfikowane \fIn\fP*24 godziny temu. Proszę
zapoznać się komentarzami do opcji \fB\-atime\fP, aby zrozumieć, w jaki sposób
zaokrąglanie wpływa na interpretację czasów modyfikacji pliku.

.IP "\fB\-name\fP \fIwzorzec\fP"
Base of file name (the path with the leading directories removed)  matches
shell pattern \fIpattern\fP.  Because the leading directories are removed, the
file names considered for a match with \fB\-name\fP will never include a slash,
so `\-name a/b' will never match anything (you probably need to use \fB\-path\fP
instead).  A warning is issued if you try to do this, unless the environment
variable POSIXLY_CORRECT is set.  The metacharacters (`*', `?', and `[]')
match a `.\&' at the start of the base name (this is a change in
findutils\-4.2.2; see section STANDARDS CONFORMANCE below).  To ignore a
directory and the files under it, use \fB\-prune\fP rather than checking every
file in the tree; see an example in the description of that action.  Braces
are not recognised as being special, despite the fact that some shells
including Bash imbue braces with a special meaning in shell patterns.  The
filename matching is performed with the use of the \fBfnmatch\fP(3)  library
function.  Don't forget to enclose the pattern in quotes in order to protect
it from expansion by the shell.

.IP "\-newer \fIodniesienie\fP"
Time of the last data modification of the current file is more recent than
that of the last data modification of the \fIreference\fP file.  If
\fIreference\fP is a symbolic link and the \fB\-H\fP option or the \fB\-L\fP option is
in effect, then the time of the last data modification of the file it points
to is always used.

.IP "\fB\-newer\fP\fIXY odniesienie\fP"
Succeeds if timestamp \fIX\fP of the file being considered is newer than
timestamp \fIY\fP of the file \fIreference\fP.  The letters \fIX\fP and \fIY\fP can be
any of the following letters:

.TS
ll
ll
ll
ll
llw(2i).
a	Czas dostępu (ang. access) pliku \fIodniesienie\fP
B	Czas powstania (ang. birth) pliku \fIodniesienie\fP
c	Czas zmiany (ang. change) statusu i\-węzła \fIodniesienia\fP
m	Czas modyfikacji pliku \fIodniesienie\fP
t	\fIodniesienie\fP jest interpr. bezpośrednio jako czas (ang. time)
.TE

Niektóre kombinacje są nieprawidłowe, np. \fIX\fP nie może być \fBt\fP. Część
kombinacji nie jest zaimplementowanych we wszystkich systemach, do takich
należy np. \fBB\fP. Jeśli poda się nieprawidłową lub nieobsługiwaną kombinację
\fIXY\fP, otrzymuje się błąd krytyczny. Określenia czasowe są interpretowane
jak argument do opcji \fB\-d\fP GNU \fBdate\fP. Jeżeli czas powstania pliku
odniesienia nie może być ustalony, to przy próbie użycia go wynikiem jest
komunikat o błędzie krytycznym. Jeśli poda się test, odnoszący się do czasu
powstania sprawdzanych plików, to test ten nie powiedzie się dla wszystkich
plików, których czas ten jest nieznany.

.IP \fB\-nogroup\fP
Do numerycznego GID pliku nie pasuje żadna grupa.

.IP \fB\-nouser\fP
Do numerycznego UID pliku nie pasuje żaden użytkownik.

.IP "\fB\-path\fP \fIwzorzec\fP"
Nazwa pliku odpowiada wzorcowi powłoki \fIwzorzec\fP. Metaznaki nie traktują
specjalnie "/" lub "."; tak więc na przykład,
.br
.in +1i
find . \-path "./sr*sc"
.br
.in -1i
will print an entry for a directory called `./src/misc' (if one exists).  To
ignore a whole directory tree, use \fB\-prune\fP rather than checking every file
in the tree.  Note that the pattern match test applies to the whole file
name, starting from one of the start points named on the command line.  It
would only make sense to use an absolute path name here if the relevant
start point is also an absolute path.  This means that this command will
never match anything:
.br
.in +1i
find bar \-path /foo/bar/myfile \-print
.br
.in -1i
Find compares the \fB\-path\fP argument with the concatenation of a directory
name and the base name of the file it's examining.  Since the concatenation
will never end with a slash, \fB\-path\fP arguments ending in a slash will match
nothing (except perhaps a start point specified on the command line).  The
predicate \fB\-path\fP is also supported by HP\-UX \fBfind\fP and is part of the
POSIX 2008 standard.

.IP "\fB\-perm\fP \fIprawa\fP"
File's permission bits are exactly \fImode\fP (octal or symbolic).  Since an
exact match is required, if you want to use this form for symbolic modes,
you may have to specify a rather complex mode string.  For example `\-perm
g=w' will only match files which have mode 0020 (that is, ones for which
group write permission is the only permission set).  It is more likely that
you will want to use the `/' or `\-' forms, for example `\-perm \-g=w', which
matches any file with group write permission.  See the \fBEXAMPLES\fP section
for some illustrative examples.

.IP "\fB\-perm \-\fP\fIprawa\fP"
Wszystkie bity \fIpraw\fP pliku są ustawione dla pliku. Akceptowane są tryby w
postaci symbolicznej i jest to zwykle wygodniejsza forma do użycia. W
przypadku korzystania z postaci symbolicznej trzeba podać "u", "g" lub
"o". Lepsze przykłady podano w rozdziale \fBPRZYKŁADY\fP.

.IP "\fB\-perm /\fP\fIprawa\fP"
Ustawiony jest dowolny z bitów \fIpraw\fP pliku. Akceptowane są tryby w postaci
symbolicznej. W przypadku korzystania z postaci symbolicznej trzeba podać
"u", "g" lub "o". Lepsze przykłady podano w rozdziale \fBPRZYKŁADY\fP. Jeśli
nie ustawiono bitów praw w \fItrybie\fP, to test dopasuje każdy plik (zgodnie z
zamysłem, aby pozostać w zgodzie z zachowaniem \fB\-perm \-000\fP).

.IP "\fB\-perm +\fP\fIprawa\fP"
This is no longer supported (and has been deprecated since 2005).  Use
\fB\-perm /\fP\fImode\fP instead.

.IP \fB\-readable\fP
Matches files which are readable by the current user.  This takes into
account access control lists and other permissions artefacts which the
\fB\-perm\fP test ignores.  This test makes use of the \fBaccess\fP(2)  system
call, and so can be fooled by NFS servers which do UID mapping (or
root\-squashing), since many systems implement \fBaccess\fP(2)  in the client's
kernel and so cannot make use of the UID mapping information held on the
server.

.IP "\fB\-regex\fP \fIwzorzec\fP"
File name matches regular expression \fIpattern\fP.  This is a match on the
whole path, not a search.  For example, to match a file named `./fubar3',
you can use the regular expression `.*bar.\&' or `.*b.*3', but not `f.*r3'.
The regular expressions understood by \fBfind\fP are by default Emacs Regular
Expressions (except that `.' matches newline), but this can be changed with
the \fB\-regextype\fP option.

.IP "\fB\-samefile\fP \fInazwa\fP"
Plik odnosi się do tego samego i\-węzła co \fInazwa\fP. Gdy działa opcja \fB\-L\fP,
obejmuje to dowiązania symboliczne.

.IP "\fB\-size\fP \fIn\fP[\fBc\fP|\fBw\fP|\fBb\fP|\fBk\fP|\fBM\fP|\fBG\fP]"
File uses \fIn\fP units of space, rounding up.  The following suffixes can be
used:
.RS
.IP b
bloki 512\-bajtowe (wartość domyślna, gdy nie użyto przyrostka)
.IP c
bajty
.IP w
słowa dwubajtowe
.IP k
for kibibytes (KiB, units of 1024 bytes)
.IP M
for mebibytes (MiB, units of 1024 * 1024 = 1\|048\|576 bytes)
.IP G
for gibibytes (GiB, units of 1024 * 1024 * 1024 = 1\|073\|741\|824 bytes)
.RE
.IP
The size is simply the st_size member of the struct stat populated by the
lstat (or stat) system call, rounded up as shown above.  In other words,
it's consistent with the result you get for \fBls \-l\fP.  Bear in mind that the
`%k' and `%b' format specifiers of \fB\-printf\fP handle sparse files
differently.  The `b' suffix always denotes 512\-byte blocks and never
1024\-byte blocks, which is different to the behaviour of \fB\-ls\fP.
.IP
The + and \- prefixes signify greater than and less than, as usual; i.e., an
exact size of \fIn\fP units does not match.  Bear in mind that the size is
rounded up to the next unit.  Therefore \fB\-size \-1M\fP is not equivalent to
\fB\-size \-1\|048\|576c\fP.  The former only matches empty files, the latter
matches files from 0 to 1,048,575 bytes.
.IP \fB\-true\fP
Zawsze prawda.

.IP "\fB\-type\fP \fIc\fP"
Plik jest typu \fIc\fP:
.RS
.IP b
blokowy (buforowany) plik specjalny
.IP c
znakowy (niebuforowany) plik specjalny (ang. character)
.IP d
katalog (ang. directory)
.IP p
łącze nazwane (FIFO, ang. pipe)
.IP f
zwykły plik (ang. file)
.IP l
dowiązanie symboliczne (link); nigdy nie jest to prawda, gdy działa opcja
\fB\-L\fP lub \fB\-foolow\fP, chyba że dowiązanie jest zerwane. Aby wyszukiwać
dowiązania symboliczne przy korzystaniu z opcji \fB\-L\fP, należy użyć
\fB\-xtype\fP.
.IP s
gniazdo (ang. socket)
.IP D
door (Solaris)
.RE
.IP
To search for more than one type at once, you can supply the combined list
of type letters separated by a comma `,' (GNU extension).
.IP "\fB\-uid\fP \fIn\fP"
Numeryczny UID pliku to \fIn\fP.

.IP "\fB\-used\fP \fIn\fP"
Do pliku ostatnio dostano się \fIn\fP dni po zmianie jego statusu.

.IP "\fB\-user\fP \fIunazwa\fP"
Właścicielem pliku jest użytkownik \fIunazwa\fP (numeryczny UID jest tu
dozwolony).

.IP "\fB\-wholename\fP \fIwzorzec\fP"
Patrz \fB\-path\fP. Ta alternatywa jest mniej przenośna niż wspomniana opcja.

.IP \fB\-writable\fP
Matches files which are writable by the current user.  This takes into
account access control lists and other permissions artefacts which the
\fB\-perm\fP test ignores.  This test makes use of the \fBaccess\fP(2)  system
call, and so can be fooled by NFS servers which do UID mapping (or
root\-squashing), since many systems implement \fBaccess\fP(2)  in the client's
kernel and so cannot make use of the UID mapping information held on the
server.

.IP "\fB\-xtype\fP \fIc\fP"
Jest to to samo co \fB\-type\fP, chyba że plik jest dowiązaniem
symbolicznym. Dla dowiązań symbolicznych: jeśli podano \fB\-H\fP lub \fB\-P\fP, jest
prawdziwe gdy plik jest dowiązaniem do pliku typu \fIc\fP; jeśli podano \fB\-L\fP,
jest prawdziwe, jeśli \fIc\fP to "l". Innymi słowy, dla dowiązań symbolicznych
\fB\-xtype\fP sprawdza typ pliku, którego nie sprawdza \fB\-type\fP.
.IP "\-context \fIwzorzec\fP"
(SELinux only) Security context of the file matches glob \fIpattern\fP.

.SS AKCJE
.IP \fB\-delete\fP
Usuwa pliki; prawdziwe gdy usunięcie powiedzie się. Jeśli nie, to wypisywany
jest błąd. Jeśli \fB\-delete\fP zawiedzie, kod zakończenia \fBfind\fP będzie
niezerowy (gdy program ostatecznie się zakończy). Użycie \fB\-delete\fP
automatycznie włącza opcję \fB\-depth\fP.

\fBOstrzeżenie\fP: Proszę nie zapomnieć, że wiersz poleceń \fBfind\fP jest
wykonywany jako wyrażenie, więc umieszczenie \fB\-delete\fP jako pierwszego
spowoduje próbę usunięcie wszystkiego poniżej podanych punktów
początkowych. Podczas testowania wiersza polecenia \fBfind\fP, którą chce się
później użyć z \fB\-delete\fP, proszę podać bezpośrednio \fB\-depth\fP, aby uniknąć
późniejszych niespodzianek. Ponieważ \fB\-delete\fP implikuje \fB\-depth\fP, to nie
da się użyć \fB\-prune\fP i \fB\-delete\fP w sposób przydatny.

Together with the \fB\-ignore_readdir_race\fP option, \fBfind\fP will ignore errors
of the \fB\-delete\fP action in the case the file has disappeared since the
parent directory was read: it will not output an error diagnostic, and the
return code of the \fB\-delete\fP action will be true.

.IP "\fB\-exec\fP \fIpolecenie\fP \fB;\fP"
Wykonuje \fIpolecenie\fP; prawdziwe jeśli zwrócony został status 0. Wszelkie
następne argumenty \fBfind\fP są brane za argumenty polecenia, aż nie zostanie
napotkany argument, składający się z ";". Łańcuch "{}' jest podmieniany na
obecnie przetwarzaną nazwę pliku, wszędzie, gdzie wystąpi ona w wierszu
polecenia, nie tylko w argumentach, gdzie jest ona sama, jak w niektórych
wersjach \fBfind\fP.  Obydwie te konstrukcje być może będą wymagały zacytowania
(znakiem "\e") aby uchronić je przed rozwinięciem przez powłokę. Więcej
informacji na temat użycia opcji \fB\-exec\fP, zawiera rozdział
\fBPRZYKŁADY\fP. Polecenie jest wykonywane w katalogu startowym. W związku z
akcją \fB\-exec\fP występują pewne nieuniknione zagrożenia związane z
bezpieczeństwem, należy zamiast niej używać \fB\-execdir\fP.

.IP "\fB\-exec\fP \fIpolecenie\fP \fB{} +\fP"
This variant of the \fB\-exec\fP action runs the specified command on the
selected files, but the command line is built by appending each selected
file name at the end; the total number of invocations of the command will be
much less than the number of matched files.  The command line is built in
much the same way that \fBxargs\fP builds its command lines.  Only one instance
of `{}' is allowed within the command, and (when \fBfind\fP is being invoked
from a shell) it should be quoted (for example, \(aq{}\(aq) to protect it
from interpretation by shells.  The command is executed in the starting
directory.  If any invocation with the `+' form returns a non\-zero value as
exit status, then \fBfind\fP returns a non\-zero exit status.  If \fBfind\fP
encounters an error, this can sometimes cause an immediate exit, so some
pending commands may not be run at all.  This variant of \fB\-exec\fP always
returns true.

.IP "\fB\-execdir\fP \fIpolecenie\fP \fB;\fP"
.IP "\fB\-execdir\fP \fIpolecenie\fP \fB{} +\fP"
Like \fB\-exec\fP, but the specified command is run from the subdirectory
containing the matched file, which is not normally the directory in which
you started \fBfind\fP.  As with \-exec, the {} should be quoted if find is
being invoked from a shell.  This a much more secure method for invoking
commands, as it avoids race conditions during resolution of the paths to the
matched files.  As with the \fB\-exec\fP action, the `+' form of \fB\-execdir\fP
will build a command line to process more than one matched file, but any
given invocation of \fIcommand\fP will only list files that exist in the same
subdirectory.  If you use this option, you must ensure that your \fB$PATH\fP
environment variable does not reference `.'; otherwise, an attacker can run
any commands they like by leaving an appropriately\-named file in a directory
in which you will run \fB\-execdir\fP.  The same applies to having entries in
\fB$PATH\fP which are empty or which are not absolute directory names.  If any
invocation with the `+' form returns a non\-zero value as exit status, then
\fBfind\fP returns a non\-zero exit status.  If \fBfind\fP encounters an error,
this can sometimes cause an immediate exit, so some pending commands may not
be run at all.  The result of the action depends on whether the \fB+\fP or the
\fB;\fP variant is being used; \fB\-execdir\fP \fIcommand\fP \fB{} +\fP always returns
true, while \fB\-execdir\fP \fIcommand\fP \fB{} ;\fP returns true only if \fIcommand\fP
returns 0.


.IP "\fB\-fls\fP \fIplik\fP"
Prawda; podobne do \fB\-ls\fP, lecz zapisuje do \fIpliku\fP jak \fB\-fprint\fP. Plik
wyjściowy jest tworzony zawsze, nawet jeśli wskazanie nigdy nie pasuje. W
rozdziale \fBNIETYPOWE NAZWY PLIKÓW\fP znajdują się informacje nt. obsługi
nietypowych nazw plików.

.IP "\fB\-fprint\fP \fIplik\fP"
Prawdziwe; wypisuje pełną nazwę pliku do \fIpliku\fP. Jeśli \fIplik\fP nie
istnieje w czasie działania \fBfind\fP, zostanie utworzony; jeśli istnieje,
zostanie obcięty. Nazwy plików "/dev/stdout" i "/dev/stderr" są traktowane
osobno; odnoszą się one odpowiednio do standardowego wyjścia i standardowego
wyjścia błędów. Plik wyjściowy jest tworzony zawsze, nawet jeśli wskazanie
nigdy nie pasuje. W rozdziale \fBNIETYPOWE NAZWY PLIKÓW\fP znajdują się
informacje nt. obsługi nietypowych nazw plików.

.IP "\fB\-fprint0\fP \fIplik\fP"
Prawda; podobne do \fB\-print0\fP, lecz zapisuje do \fIpliku\fP jak
\fB\-fprint\fP. Plik wyjściowy jest tworzony zawsze, nawet jeśli wskazanie nigdy
nie pasuje. W rozdziale \fBNIETYPOWE NAZWY PLIKÓW\fP znajdują się informacje
nt. obsługi nietypowych nazw plików.

.IP "\fB\-fprintf\fP \fIplik\fP \fIformat\fP"
Prawda; podobne do \fB\-printf\fP, lecz zapisuje do \fIpliku\fP jak
\fB\-fprint\fP. Plik wyjściowy jest tworzony zawsze, nawet jeśli wskazanie nigdy
nie pasuje. W rozdziale \fBNIETYPOWE NAZWY PLIKÓW\fP znajdują się informacje
nt. obsługi nietypowych nazw plików.

.IP \fB\-ls\fP
Prawdziwe; wypisuje plik bieżący w formacie \fBls \-dils\fP na standardowe
wyjście.  Liczniki bloków są 1K blokami, chyba że ustawiono zmienną
środowiskową POSIXLY_CORRECT, kiedy używane będą 512\-bajtowe bloki. W
rozdziale \fBNIETYPOWE NAZWY PLIKÓW\fP znajdują się informacje nt. obsługi
nietypowych nazw plików.

.IP "\fB\-ok\fP \fIpolecenie\fP \fB;\fP"
Jak \fB\-exec\fP, lecz najpierw pyta użytkownika. Jeśli się on zgodzi \-
uruchamia polecenie. W przeciwnym wypadku jedynie zwraca fałsz. Gdy
polecenie jest uruchomione, standardowe wejście jest przekierowane z
\fB/dev/null\fP.

.IP
Odpowiedź na pytanie jest dopasowywane do pary wyrażeń regularnych, aby
określić, czy jest pozytywna czy negatywna. Wyrażenie to jest pozyskiwane z
systemu, jeśli ustawiona jest zmienna środowiskowa \fBPOSIXLY_CORRECT\fP, a w
przeciwnym wypadku \- z katalogu tłumaczeń komunikatów \fBfind\fP. Jeśli system
nie posiada odpowiednich definicji, użyta będzie własna definicja
\fBfind\fPa. W każdym przypadku, interpretacja wyrażenia regularnego będzie
zależała od zmiennej środowiskowej "LC_CTYPE" (klasy znakowe) i "LC_COLLATE"
(przedziały znaków i klasy równoważności).



.IP "\fB\-okdir\fP \fIpolecenie\fP \fB;\fP"
Jak \fB\-execdir\fP, lecz najpierw wyświetlane jest pytanie, podobnie jak przy
\fB\-ok\fP. Jeśli użytkownik nie zgodzi się, zwraca jedynie fałsz. Gdy polecenie
jest uruchomione, jego standardowe wejście jest przekierowane z
\fB/dev/null\fP.

.IP \fB\-print\fP
Prawdziwe; wypisuje pełną nazwę pliku na standardowe wyjście razem ze
znakiem nowego wiersza. Jeśli wyjście \fBfind\fPa jest przekierowane za pomocą
potoku do innego programu i istnieje choć najmniejsza możliwość, że nazwa
jednego z przeszukiwanych plików może zawierać znak nowego wiersza, należy
się poważnie zastanowić, czy lepszym wyjściem nie będzie skorzystanie z
opcji \fB\-print0\fP, zamiast \fB\-print\fP. Rozdział \fBNIETYPOWE NAZWY PLIKÓW\fP
zawiera informacje nt. obsługi nietypowych znaków.

.IP \fB\-print0\fP
Prawdziwe; wypisje pełną nazwę pliku na standardowe wyjście. Za nazwą daje
znak null (zamiast znaku nowego wiersza używanego przez \fB\-print\fP. Umożliwia
to poprawne wyświetlenie plików, zawierających w nazwach znaki nowej linii w
programach, przetwarzających wyjście \fBfind\fPa. Opcja ta odpowiada opcji
\fB\-0\fP programu \fBxargs\fP.

.IP "\fB\-printf\fP \fIformat\fP"
Prawdziwe; wypisuje \fIformat\fP na standardowe wyjście, interpretując
sekwencje specjalne "\e" i dyrektywy "%". Szerokości pól i precyzje mogą być
podawane dokładnie jak w funkcji "printf" z C. Proszę zauważyć, że wiele z
pól jest wypisywanych jako %s, a nie jako %d \- może to oznaczać, że flagi
nie będą działać zgodnie z oczekiwaniami. Oznacza to również, że flaga "\-"
działa (wymusza wyrównanie do lewej pól). W przeciwieństwie do \fB\-print\fP,
\fB\-printf\fP nie dodaje znaku nowego wiersza do końca łańcucha. Sekwencje
specjalne i dyrektywy to:
.RS
.IP \ea
Dzwonek.
.IP \eb
Backspace.
.IP \ec
Wstrzymuje wypisywanie tego formatu i natychmiast wymiata wyjście.
.IP \ef
Wysuw wiersza.
.IP \en
Nowy wiersz.
.IP \er
Powrót karetki.
.IP \et
Tabulacja pozioma.
.IP \ev
Tabulacja pionowa.
.IP \e0
ASCII NUL.
.IP \e\e
Literalny lewy ukośnik ("\e").
.IP \e\fINNN\fP
Znak o kodzie ASCII \fINNN\fP (ósemkowo).
.PP
"\e", za którym następuje dowolny inny znak, jest traktowany jak zwykły
znak, więc są wypisywane obydwa.
.IP %%
Literalny znak procenta.
.IP %a
Ostatni czas dostępu do pliku w formacie zwracanym przez funkcję "ctime" C.
.IP %A\fIk\fP
Ostatni czas dostępu do pliku, w formacie określonym przez \fIk\fP, którym może
być "@", lub dyrektywa dla funkcji C "strftime". Możliwe wartości \fIk\fP są
wymienione niżej; niektóre z nich mogą nie być dostępne na wszystkich
systemach z powodu różnic w "strftime" między systemami.
.RS
.IP @
Sekundy od 1 stycznia, 1970, 00:00 GMT, z częścią ułamkową.
.PP
Pola czasowe:
.IP H
godzina (00..23)
.IP I
godzina (01..12)
.IP k
godzina ( 0..23)
.IP l
godzina ( 1..12)
.IP M
minuta (00..59)
.IP p
przetłumaczone AM lub PM
.IP r
czas, 12\-godzinny (gg:mm:ss)
.IP S
Sekundy (00.00 \&..\& 61.00). Jest tu część ułamkowa.
.IP T
czas, 24\-godzinny (gg:mm:ss.xxxxxxxxxx)
.IP +
Data i czas, oddzielona "+" np "2004\-04\-28+22:22:05.0". Jest to rozszerzenie
GNU. Czas jest podany w bieżącej strefie czasowej (na którą wpływ może mieć
ustawiona zmienna środowiskowa TZ). Pole sekundowe zawiera część ułamkową.
.IP X
locale's time representation (H:M:S).  The seconds field includes a
fractional part.
.IP Z
strefa czasowa (np. EDT), lub nic jeśli nie da się jej określić
.PP
Pola daty:
.IP a
lokalny skrót nazwy tygodnia (nie..sob)
.IP A
lokalna pełna nazwa tygodnia, zmiennej długości (niedziela..sobota)
.IP b
lokalna skrócona nazwa miesiąca (sty..gru)
.IP B
lokalna pełna nazwa miesiąca, zmiennej długości (styczeń..grudzień)
.IP c
data i czas zgodnie z ustawieniami regionalnymi (sob, 4 lis 1989,
12:02:33). Format ten jest taki sam w przypadku \fBctime\fP(3) i w celu
zachowania z nim kompatybilności, nie ma tu części ułamkowej w polu sekund.
.IP d
dzień miesiąca (01..31)
.IP D
data (mm/dd/rr)
.IP h
to samo co b
.IP j
dzień roku (001..366)
.IP m
miesiąc (01..12)
.IP U
numer tygodnia w roku, z niedzielą liczoną jako pierwszy dzień tygodnia
(00..53)
.IP w
dzień tygodnia (0..6)
.IP W
numer tygodnia w roku, licząc z poniedziałkiem, jako pierwszym dniem
tygodnia (00..53)
.IP x
lokalna reprezentacja daty (mm.dd.rrrr)
.IP y
ostatnie dwie cyfry roku (00..99)
.IP Y
rok (1970...\&)
.RE
.IP %b
Wielkość przestrzeni dysku, użyta dla tego pliku w blokach
512\-bajtowych. Ponieważ przestrzeń dyskowa jest alokowana w
wielokrotnościach rozmiaru bloku systemu plików, jest to zwykle więcej niż
%s/512, lecz może być to również mniej, gdy plik jest tzw. plikiem rzadkim.
.IP %c
Ostatni czas zmiany statusu pliku, w formacie zwróconym przez funkcję
"ctime" z C.
.IP %C\fIk\fP
Ostatni czas zmiany statusu pliku w formacie określonym przez \fIk\fP, w taki
sam sposób, jak dla %A.
.IP %d
File's depth in the directory tree; 0 means the file is a starting\-point.
.IP %D
Numer urządzenia, na którym istnieje plik (pole st_dev ze stat struct),
dziesiętnie.
.IP %f
Nazwa pliku z usuniętymi początkowymi katalogami (tylko ostatni element
nazwy).
.IP %F
Rodzaj systemu plików, na którym znajduje się plik; wartość ta może być
używana do \-fstype.
.IP %g
Nazwa grupy pliku lub numeryczny GID, jeśli grupa nie ma nazwy.
.IP %G
Numeryczny GID pliku.
.IP %h
Początkowe katalogi z nazwy pliku (wszystkie, poza ostatnim
elementem). Jeśli nazwa pliku nie zawiera ukośników (ponieważ jest to
katalog bieżący), to %h daje ".".
.IP %H
Starting\-point under which file was found.
.IP %i
Numer i\-węzła pliku (dziesiętnie).
.IP %k
Wielkość przestrzeni dysku, użyta dla tego pliku w blokach o wielkości 1K
bajtów. Ponieważ przestrzeń dyskowa jest alokowana w wielokrotnościach
rozmiaru bloku systemu plików, jest to zwykle więcej niż %s/1024, lecz może
być to również mniej, gdy plik jest tzw. plikiem rzadkim.
.IP %l
Obiekt dowiązania symbolicznego (pusty łańcuch, jeśli plik nie jest
dowiązaniem symbolicznym).
.IP %m
Bity praw pliku (ósemkowo). Ta opcja korzysta z "tradycyjnych" liczb,
używanych przez większość implementacji Uniksowych, lecz jeśli dana, używana
obecnie implementacja, wykorzystuje dziwną kolejność ósemkowych bitów
uprawnień, widoczna będzie różnica pomiędzy prawami pliku i wynikiem
%m. Zwykle chce się tu użyć początkowego zera i aby to zrobić należy
skorzystać z flagi \fB#\fP (np. "%#m")
.IP %M
Uprawnienia pliku (w postaci symbolicznej, jak w \fBls\fP). Ta dyrektywa jest
obsługiwana przez findutils 4.2.5 i późniejsze.
.IP %n
Liczba twardych dowiązań do pliku.
.IP %p
Nazwa pliku.
.IP %P
File's name with the name of the starting\-point under which it was found
removed.
.IP %s
Rozmiar pliku w bajtach.
.IP %S
File's sparseness.  This is calculated as (BLOCKSIZE*st_blocks / st_size).
The exact value you will get for an ordinary file of a certain length is
system\-dependent.  However, normally sparse files will have values less than
1.0, and files which use indirect blocks may have a value which is greater
than 1.0.  In general the number of blocks used by a file is file system
dependent.  The value used for BLOCKSIZE is system\-dependent, but is usually
512 bytes.  If the file size is zero, the value printed is undefined.  On
systems which lack support for st_blocks, a file's sparseness is assumed to
be 1.0.
.IP %t
Ostatni czas modyfikacji pliku w formacie zwróconym przez funkcję "ctime" z
C.
.IP %T\fIk\fP
Ostatni czas modyfikacji pliku, w formacie określonym przez \fIk\fP, podobnie
jak dla %A.
.IP %u
Nazwa użytkownika pliku, lub numeryczny UID, jeśli użytkownik nie ma nazwy.
.IP %U
Numeryczny UID pliku.
.IP %y
Typ pliku (podobnie jak w \fBls \-l\fP), "U" to typ nieznany (ang. unknown, nie
powinien wystąpić).
.IP %Y
File's type (like %y), plus follow symlinks: `L'=loop, `N'=nonexistent, `?'
for any other error when determining the type of the symlink target.
.IP %Z
(SELinux only) file's security context.
.IP "%{ %[ %("
Reserved for future use.
.PP
Znak "%" po którym występuje dowolny inny znak jest ignorowany, lecz ten
drugi znak jest wypisywany (nie należy na tym polegać, gdyż mogą zostać
wprowadzone nowe znaki formatu). Symbol "%" na końcu argumentu formatu
skutkuje niezdefiniowanym zachowaniem, ponieważ brak jest następnego
znaku. W niektórych ustawieniach regionalnych opcja ta może ukryć klucz do
domu, w innych usunąć ostatnią stronicę czytanej powieści. Ostrzegaliśmy!

Dyrektywy %m i %d obsługują flagi \fB#\fP, \fB0\fP i \fB+\fP, lecz inne dyrektywy
nie, nawet jeśli wyświetlają liczby. Do dyrektyw liczbowych, które nie
obsługują tych flag, należą \fBG\fP, \fBU\fP, \fBb\fP, \fBD\fP, \fBk\fP i \fBn\fP. Flaga
formatu "\-" jest obsługiwana i zmienia wyrównanie pól z prawego (domyślnego)
na lewy.
.PP
Rozdział \fBNIETYPOWE NAZWY PLIKÓW\fP zawiera informacje nt. obsługi
nietypowych nazw plików.


.RE
.IP \fB\-prune\fP
True; if the file is a directory, do not descend into it.  If
\fB\-depth\fP
is given, then
\fB\-prune\fP
has no effect.  Because
\fB\-delete\fP
implies
\fB\-depth\fP,
you cannot usefully use
\fB\-prune\fP
and
\fB\-delete\fP
together.
  For example, to skip the
directory `src/emacs' and all files and directories under it, and
print the names of the other files found, do something like this:
.br
.in +1i
find . \-path ./src/emacs \-prune \-o \-print
.br
.in -1i


.IP \fB\-quit\fP
Natychmiast wychodzi. Nie są pozostawiane żadne działające procesy potomne,
lecz nie będzie przetworzone więcej ścieżek podanych w wierszu
poleceń. Przykładowo, \fBfind /tmp/foo /tmp/bar \-print \-quit\fP wypisze jedynie
\fB/tmp/foo\fP.  Wiersze polecenia zbudowane za pomocą \fB\-execdir \&...\& () +\fP
zostaną wywołane przed zakończeniem \fBfind\fP. Kod zakończenia może wynosi
zero lub nie, w zależności od tego, czy wystąpił dotychczas błąd.

.SS OPERATORY
.P
Wymienione według malejącego priorytetu:

.IP "\fB(\fP \fIwyraż\fP \fB)\fP"
Wymusza pierwszeństwo. Ponieważ nawiasy są znakami specjalnymi dla powłoki,
trzeba je zwykle cytować. Wiele przykładów z niniejszej strony podręcznika
używa do tego celu odwrotnych ukośników: "\e(...\e)" zamiast "(...)".

.IP "\fB!\fP \fIwyraż\fP"
Prawda, jeśli \fIwyraż\fP jest fałszywe. Znak ten zwykle wymaga również ochrony
przed interpretacją przez powłokę.

.IP "\fB\-not\fP \fIwyraż\fP"
Jak \fB!\fP\& \fIwyraż\fP, lecz nie jest zgodne z POSIX.

.IP "\fIwyraż1 wyraż2\fP"
Two expressions in a row are taken to be joined with an implied \fB\-a\fP;
\fIexpr2\fP is not evaluated if \fIexpr1\fP is false.

.IP "\fIwyraż1\fP \fB\-a\fP \fIwyraż2\fP"
To samo, co \fIwyraż1 wyraż2\fP.

.IP "\fIwyraż1\fP \fB\-and\fP \fIwyraż2\fP"
To samo, co \fIwyraż1 wyraż2\fP, lecz nie jest zgodne z POSIX.

.IP "\fIwyraż1\fP \fB\-o\fP \fIwyraż2\fP"
Lub ("or"); \fIwyraż2\fP nie jest analizowane jeśli \fIwyraż1\fP jest prawdziwe.

.IP "\fIwyraż1\fP \fB\-or\fP \fIwyraż2\fP"
To samo, co \fIwyraż1\fP \fB\-o\fP \fIwyraż2\fP, lecz nie jest zgodne z POSIX.

.IP "\fIwyraż1\fP \fB,\fP \fIwyraż2\fP"
Lista; zarówno \fIwyraż1\fP jak i \fIwyraż2\fP są zawsze analizowane. Wartość
\fIwyraż1\fP jest pomijana; wartością listy jest wartość \fIwyraż2\fP. Operator w
formie przecinka może być przydatny do wyszukiwania wielu różnych typów
rzeczy, lecz przechodząc przez hierarchię systemu plików tylko raz. Do
wypisania różnych dopasowań do wielu różnych plików wyjściowych, można użyć
akcji \fB\-fprintf\fP.
.P
Please note that \fB\-a\fP when specified implicitly (for example by two tests
appearing without an explicit operator between them) or explicitly has
higher precedence than \fB\-o\fP.  This means that \fBfind . \-name afile \-o \-name
bfile \-print\fP will never print \fIafile\fP.


.SH "NIETYPOWE NAZWY PLIKÓW"
Wiele akcji \fBfind\fP skutkuje wypisywaniem danych, będących pod kontrolą
innych użytkowników. Dotyczy to nazw plików, rozmiarów, czasów modyfikacji
itp. Nazwy plików są potencjalnym problemem, ponieważ mogą zawierać dowolne
znaki oprócz "\e0" i "/". Nietypowe znaki w nazwach plików mogą robić
nieoczekiwane i często nieprzewidywalne rzeczy z terminalem użytkownika
(np. zmieniać ustawienia klawiszy funkcyjnych niektórych
terminali). Nietypowe znaki są obsługiwane w różny sposób, w zależności od
akcji, zgodnie z poniższym opisem.

.IP "\fB\-print0\fP, \fB\-fprint0\fP"
Zawsze wypisuje dokładne nazwy plików, niezmienione, nawet jeśli wynik
trafia na terminal

.IP "\fB\-ls\fP, \fB\-fls\fP"
Nietypowe znaki są zawsze cytowane. Białe znaki, odwrotny ukośnik i znak
podwójnego cudzysłowu jest wypisywany za pomocą cytowania w stylu C (np \ef
lub \e" ). Inne nietypowe znaki są wypisywane za pomocą cytowania
ósemkowego. Inne znaki drukowalne (dla \fB\-ls\fP i \fB\-fls\fP są to znaki pomiędzy
ósemkowym 041 i 0176) są wypisywane bez zmian.

.IP "\fB\-printf\fP, \fB\-fprintf\fP"
Jeśli wynik nie trafia na terminal, nic nie jest zmieniane. W przeciwnym
razie, wynik zależy od używanej dyrektywy. Dyrektywy %D, %F, %g, %G, %H, %Y
i %y są rozwijane do wartości, które nie są pod kontrolą właścicieli plików,
są więc wypisywane bez zmian. Dyrektywy %a, %b, %c, %d, %i, %k, %m, %M, %n,
%s, %t, %u i %U mają wartości będące pod kontrolą właścicieli plików, lecz
nie mogą być one użyte do wysłania dowolnych danych na terminal, dlatego są
wypisywane bez zmian. Dyrektywy %f, %h, %l, %p i %P są cytowane. Cytowanie
jest wykonywane w ten sam sposób, jak w GNU \fBls\fP. Nie jest to ten sam
mechanizm, co używany przez \fB\-ls\fP i \fB\-fls\fP. Jeśli można zdecydować o
formacie wyniku \fBfind\fP lepiej jest zwykle skorzystać z "\e0" jako
ogranicznika, zamiast używać znaku nowego wiersza, ponieważ nazwy plików
mogą zawierać białe znaki i znaki nowego wiersza. Ustawienie zmiennej
środowiskowej "LC_CTYPE" jest używane do określenia tego, które znaki mają
być cytowane.

.IP "\fB\-print\fP, \fB\-fprint\fP"
Cytowanie jest obsługiwane w ten sam sposób co w \fB\-printf\fP i
\fB\-fprintf\fP. Jeśli używa się \fBfind\fP w skrypcie lub w sytuacji, gdzie
dopasowywane pliki mogą mieć dowolne nazwy, powinno się rozważyć
skorzystanie z \fB\-print0\fP zamiast z \fB\-print\fP.
.P
Akcje \fB\-ok\fP i \fB\-okdir\fP wypisują bieżące nazwy plików bez zmian. Może się
to zmienić w kolejnych wydaniach.

.SH "ZGODNOŚĆ ZE STANDARDAMI"
W celu najściślejszej zgodności ze standardem POSIX, należy ustawić zmienną
środowiskową \fBPOSIXLY_CORRECT\fP. W standardzie POSIX (IEEE Std 1003.1\-2008,
2016 Edition) określono następujące opcje:

.IP \fB\-H\fP
Opcja jest obsługiwana.

.IP \fB\-L\fP
Opcja jest obsługiwana.

.IP \fB\-name\fP
Opcja jest obsługiwana, lecz zgodność z POSIX zależy od zgodności z POSIX
systemowej funkcji bibliotecznej \fBfnmatch\fP(3). Od wersji findutils\-4.2.2
metaznaki powłoki (np. "*", "?", "[]") dopasują początkowe ".", ponieważ
wymaga tego interpretacja 126 IEEE PASC. Jest to zmiana w stosunku do
poprzednich wersji findutils.

.IP \fB\-type\fP
Supported.  POSIX specifies `b', `c', `d', `l', `p', `f' and `s'.  GNU find
also supports `D', representing a Door, where the OS provides these.
Furthermore, GNU find allows multiple types to be specified at once in a
comma\-separated list.

.IP \fB\-ok\fP
Obsługiwane. Interpretacja odpowiedzi jest zgodna z wzorcami "yes" i "no"
wybranymi przez ustawienie zmiennej środowiskowej "LC_MESSAGES". Gdy
ustawiona jest zmienna środowiskowa "POSIXLY_CORRECT", wzorce te są wzięte z
systemowych definicji odpowiedzi pozytywnej (yes) lub negatywnej
(no). Proszę zapoznać się z systemową dokumentacją \fBnl_langinfo\fP(3), w
szczególności YESEXPR i NOEXPR. Gdy "POSIXLY_CORRECT" nie jest ustawiona,
wzorce są brane z własnego katalogu komunikatów \fBfind\fP.

.IP \fB\-newer\fP
Obsługiwane. Jeśli podany plik jest dowiązaniem symbolicznym, jest zawsze
rozwiązywany. Jest to zmiana w stosunku do wcześniejszego zachowania, gdy
odpowiedni czas był brany z samego dowiązania; patrz poniższy rozdział
\fBHISTORIA\fP.

.IP \fB\-perm\fP
Obsługiwane. Jeśli zmienna środowiskowa POSIXLY_CORRECT nie jest ustawiona,
część argumentów trybu (np. +a+x), która nie jest prawidłowa w POSIX, jest
obsługiwana w celu zachowania kompatybilności wstecznej.

.IP "Other primaries"
The primaries \fB\-atime\fP, \fB\-ctime\fP, \fB\-depth\fP, \fB\-exec\fP, \fB\-group\fP,
\fB\-links\fP, \fB\-mtime\fP, \fB\-nogroup\fP, \fB\-nouser\fP, \fB\-ok\fP, \fB\-path\fP, \fB\-print\fP,
\fB\-prune\fP, \fB\-size\fP, \fB\-user\fP and \fB\-xdev\fP are all supported.

.P
Standard POSIX określa nawiasy "(", ")", negację "!" i operatory "and" oraz
"or" (\fB\-a\fP, \fB\-o\fP).
.P
Wszystkie inne opcje, wskazania, wyrażenia itd. są rozszerzeniami
wykraczającymi poza standard POSIX. Wiele z nich nie jest jednak unikalnych
dla GNU find.
.P
Standard POSIX wymaga wykrywania przez \fBfind\fP pętli:
.IP
Narzędzie \fBfind\fP powinno wykrywać pętle nieskończone, tj. gdy wchodzi do
wcześniej odwiedzonego katalogu, będącego przodkiem pliku, który wystąpił
jako ostatni. Gdy pętla nieskończona jest wykrywana, find powinien wypisać
informację diagnostyczną na standardowe wyjście błędów i powinien albo
odzyskać swą pozycję w hierarchii albo wyjść.
.P
GNU \fBfind\fP jest zgodny z tymi wymaganiami. Liczba dowiązań katalogów
zawierających wpisy będące dowiązaniami zwykłymi (twardymi) do katalogu
nadrzędnego będzie często niższa, niż powinna być. Oznacza to, że GNU find
czasami zoptymalizuje liczbę sprawdzeń podkatalogów będących dowiązaniem do
katalogu nadrzędnego. Ponieważ \fBfind\fP nie wchodzi w rzeczywistości do
każdego podkatalogu, może unikać wyświetlania komunikatu
diagnostycznego. Choć to zachowanie może być niekiedy mylące, jest mało
prawdopodobne, aby ktokolwiek na nim polegał. Jeśli optymalizacja "liściowa"
(ang. leaf optimisation) zostanie wyłączona za pomocą \fB\-noleaf\fP, wpis
katalogu zostanie zawsze sprawdzony, a gdy to będzie konieczne, zostanie
wypisany komunikat diagnostyczny. Dowiązanie symboliczne nie może być użyte
do tworzenia podobnych cykli systemu plików, lecz jeśli działa opcja \fB\-L\fP
lub \fB\-follow\fP, komunikat diagnostyczny zostanie wypisany, gdy \fBfind\fP
natrafi na pętlę dowiązań symbolicznych. Podobnie jak w przypadku pętli z
dowiązaniami zwykłymi (twardymi), optymalizacja liściowa często będzie
oznaczać, że \fBfind\fP wie, iż nie musi wywoływać \fIstat()\fP lub \fIchdir()\fP na
dowiązaniu symbolicznym, więc taka diagnostyka często nie jest konieczna.
.P
Opcja \fB\-d\fP jest obsługiwana w celu kompatybilności z różnymi systemami BSD,
lecz powinno się w zamian używać zgodną z POSIX opcję \fB\-depth\fP.
.P
Zmienna środowiskowa POSIXLY_CORRECT nie wpływa na zachowanie testów
\fB\-regex\fP ani \fB\-iregex\fP, ponieważ opcje te nie są określone w standardzie
POSIX.
.SH "ZMIENNE ŚRODOWISKOWE"

.IP \fBLANG\fP
Dostarcza domyślną wartość do zmiennych dotyczących umiędzynarodowienia,
które nie są ustawione lub są puste.

.IP \fBLC_ALL\fP
Jeśli jest ustawiona na niepusty łańcuch, przesłania wartość wszystkich
innych zmiennych dotyczących umiędzynarodowienia.

.IP \fBLC_COLLATE\fP
Standard POSIX określa, że ta zmienna wpływa na dopasowanie wzorców
używanych przez opcję \fB\-name\fP. GNU find używa funkcji bibliotecznej
\fBfnmatch\fP(3), w związku z tym obsługa niniejszej zmiennej zależy od
biblioteki systemowej. Zmienna ta wpływa również na interpretację odpowiedzi
na \fB\-ok\fP \- podczas gdy zmienna "LC_MESSAGES" wybiera rzeczywisty wzorzec
używany do interpretacji odpowiedzi na \fB\-ok\fP, interpretacja wyrażeń
klamrowych we wzorcu będzie zależna od "LC_COLLATE"

.IP \fBLC_CTYPE\fP
Zmienna wpływa na traktowanie klas znaków używanych w wyrażeniach
regularnych, jak również w teście \fB\-name\fP, jeśli obsługuje to systemowa
funkcja biblioteczna \fBfnmatch\fP(3). Zmienna wpływa również na interpretację
klas znakowych w wyrażeniach regularnych używanych do interpretacji
odpowiedzi na pytanie wydane przez \fB\-ok\fP. Zmienna środowiskowa "LC_CTYPE"
wpływa również na to, które znaki są uważane za niedrukowalne przy
wypisywaniu nazw plików; patrz rozdział \fBNIETYPOWE NAZWY PLIKÓW\fP.

.IP \fBLC_MESSAGES\fP
Określa język (lokale) komunikatów. Jeśli ustawiona jest zmienna
środowiskowa "POSIXLY_CORRECT", to określa również interpretację na
odpowiedź na pytanie zadane przez akcję \fB\-ok\fP.

.IP \fBNLSPATH\fP
Określa lokalizację katalogów z przetłumaczonymi komunikatami.

.IP \fBPATH\fP
Wpływa na katalogi, które są przeszukiwane przez find w celu wykonania
plików wywołanych przez \fB\-exec\fP, \fB\-execdir\fP, \fB\-ok\fP i \fB\-okdir\fP.

.IP \fBPOSIXLY_CORRECT\fP
Określa rozmiar bloku używany przez \fB\-ls\fP i \fB\-fls\fP. Jeśli ustawiona jest
zmienna \fBPOSIXLY_CORRECT\fP, bloki mają po 512 bajtów. W przeciwnym wypadku \-
1024 bajtów.
.IP
Ustawienie tej zmiennej domyślnie wyłącza również ostrzeżenia
(tzn. implikuje \fB\-nowarn\fP), ponieważ niezależnie od wyniku \fB\-ok\fP, POSIX
wymaga aby wszystkie komunikaty wypisywane na standardowe wyjście błędów
były diagnostyczne i wynikał z nich niezerowy kod zakończenia.
.IP
Gdy POSIXLY_CORRECT nie jest ustawiona, \fB\-perm\fP +zzz jest traktowane jak
\fB\-perm\fP /zzz jeśli +zzz nie jest prawidłowym trybem symbolicznym. Gdy
POSIXLY_CORRECT jest ustawiona, takie konstrukcje są traktowane jako błąd.
.IP
Gdy POSIXLY_CORRECT jest ustawiona, odpowiedź na pytanie zadane przez akcję
\fB\-ok\fP jest interpretowane zgodnie z katalogiem systemowym wiadomości, a nie
zgodnie z własnymi tłumaczeniami komunikatów programu \fBfind\fP.

.IP \fBTZ\fP
Wpływa na strefę czasową używaną przez część związanych z czasem dyrektyw
formatu opcji \fB\-printf\fP i \fB\-fprintf\fP.
.SH PRZYKŁADY
.nf
\fBfind /tmp \-name core \-type f \-print | xargs /bin/rm \-f\fP

.fi
Znajduje pliki o nazwie \fBcore\fP w lub poniżej katalogu \fB/tmp\fP i usuwa
je. Proszę zauważyć, że przykład nie będzie działał poprawnie, jeśli w
którejś z nazw są znaki nowego wiersza, pojedyncze lub podwójne cudzysłowy
lub spacje.
.P
\fBfind /tmp \-name core \-type f \-print0 | xargs \-0 /bin/rm \-f\fP

.fi
Znajduje pliki o nazwie \fBcore\fP w lub poniżej katalogu \fB/tmp\fP i usuwa je,
przetwarzając nazwy plików w ten sposób, że nazwy zawierające pojedyncze lub
podwójne cudzysłowy, spacji lub znaki nowego wiersza są obsługiwane
poprawnie. Test \fB\-name\fP jest wykonywany przez \fB\-type\fP, aby zapobiec
wywoływaniu \fBstat\fP(2) na każdym pliku.

.P
.nf
\fBfind . \-type f \-exec file \(aq{}\(aq \e;\fP

.fi
Uruchamia "file" na każdym pliku w lub poniżej katalogu bieżącego. Proszę
zwrócić uwagę, że nawiasy klamrowe są ujęte w pojedyncze cudzysłowy, aby
ochronić je przed interpretację przez interpunkcję skryptów powłoki. Średnik
jest również chroniony, przez odwrotny ukośnik, choć pojedyncze cudzysłowy
byłyby równie dobre.

.P
.nf
\fBfind / \e( \-perm \-4000 \-fprintf /root/suid.txt \(aq%#m %u %p\en\(aq \e) , \e\fP
\fB\e( \-size +100M \-fprintf /root/big.txt \(aq%\-10s %p\en\(aq \e)\fP

.fi
Przeszukuje system plików jeden raz, wypisując pliki i katalogi z setuid do
pliku \fB/root/suid.txt\fP, a duże pliki do \fB/root/big.txt\fP.

.P
.nf
\fBfind $HOME \-mtime 0\fP

.fi
Wyszukuje pliki w katalogu domowym użytkownika, które zostały zmodyfikowane
w ciągu ostatnich 24 godzin. To polecenie działa w ten sposób, ponieważ czas
od ostatniej modyfikacji pliku jest podzielony przez 24 godziny, a reszta
jest odrzucana. Oznacza to, że aby pasować do \fB\-mtime 0\fP, plik musiał być
zmodyfikowany mniej niż 24 godziny temu.

.P
.nf
\fBfind /sbin /usr/sbin \-executable \e! \-readable \-print\fP

.fi
Wyszukuje pliki wykonywalne, lecz nieodczytywalne.

.P
.nf
\fBfind . \-perm 664\fP

.fi
Wyszukuje pliki posiadające prawa odczytu i zapisu dla właściciela i grupy,
które dla innych są odczytywalne, lecz nie są zapisywalne. Pliki, które
spełniają te kryteria lecz mają ustawione inne bity praw
(np. wykonywalności) nie są dopasowane.

.P
.nf
\fBfind . \-perm \-664\fP

.fi
Wyszukuje pliki posiadające prawa odczytu i zapisu dla właściciela i grupy,
które dla innych są odczytywalne, bez względu na obecność jakichś
dodatkowych bitów praw (np. bitu wykonywalności). Dopasowany będzie też
np. plik z trybem 0777.

.P
.nf
\fBfind . \-perm /222\fP

.fi
Wyszukuje pliki, które są przez kogoś zapisywalne (dla ich właściciela,
grupy lub innych).

.P
.nf
\fBfind . \-perm /220\fP
\fBfind . \-perm /u+w,g+w\fP
\fBfind . \-perm /u=w,g=w\fP

.fi
Wszystkie trzy polecenia wykonują to samo, lecz pierwsze używa reprezentacji
ósemkowej praw lików, a pozostałe dwa \- postaci symbolicznej. Wszystkie
polecenia wyszukują pliki, które są zapisywalne albo przez ich właściciela,
albo grupę. Pliki nie muszą być zapisywalne zarówno przez właściciela jak i
grupę, aby zostać dopasowane; wystarczy spełnić jeden warunek.

.P
.nf
\fBfind . \-perm \-220\fP
\fBfind . \-perm \-g+w,u+w\fP

.fi
Oba polecenia robią to samo: wyszukują pliki będące zapisywalne zarówno dla
ich właściciela jak i grupy.

.P
.nf
\fBfind . \-perm \-444 \-perm /222 \e! \-perm /111\fP
\fBfind . \-perm \-a+r \-perm /a+w \e! \-perm /a+x\fP

.fi
Oba polecenia wyszukują pliki odczytywalne dla wszystkich (\fB\-perm \-444\fP lub
\fB\-perm \-a+r\fP), mające ustawiony co najmniej jeden bit zapisu (\fB\-perm /222\fP
lub \fB\-perm /a+w\fP), lecz nie będące wykonywalne dla kogokolwiek (odpowiednio
\fB! \-perm /111\fP i \fB! \-perm /a+x\fP).

.P
.nf
\fBcd /source\-dir\fP
\fBfind . \-name .snapshot \-prune \-o \e( \e! \-name \(aq*~\(aq \-print0 \e)|\fP
\fBcpio \-pmd0 /dest\-dir\fP

.fi
Polecenie to kopiuje zawartość \fB/source\-dir\fP do \fB/dest\-dir\fP, lecz pomija
pliki lub katalogi o nazwach \fB.snapshot\fP (i wszystko wewnątrz ich). Pomija
również pliki lub katalogi o nazwach kończących się na \fB~\fP, lecz nie ich
zawartość. Konstrukcja \fB\-prune \-o \e( \&...\& \-print0 \e)\fP jest dość
częsta. Pomysł jest taki, że wyrażenie przed \fB\-prune\fP dopasowuje rzeczy,
które mają być wycięte. Jednak sama akcja \fB\-prune\fP zwraca prawdę, więc
kolejna \fB\-o\fP upewnia się, że prawa strona jest obliczana tylko dla
niewyciętych katalogów (zawartość wycinanych katalogów nie jest nawet
sprawdzana, więc ich zawartość jest nieistotna). Wyrażenie po prawej stronie
\fB\-o\fP, znajduje się w nawiasach jedynie dla przejrzystości. Podkreśla, że
akcja \fB\-print0\fP ma miejsce jedynie do rzeczy, do których nie zastosowano
\fB\-prune\fP. Ponieważ domyślna zależność "and" (i) jest ściślejsza niż \fB\-o\fP,
tak jest domyślnie, lecz nawiasy pomagają pokazać o co chodzi.

.P
.nf
\fBfind repo/ \e( \-exec test \-d \(aq{}\(aq/.svn \e; \-or \e\fP
\fB\-exec test \-d {}/.git \e; \-or \-exec test \-d {}/CVS \e; \e) \e\fP
\fB\-print \-prune\fP
.fi

Podając następujący katalog projektu i powiązany katalog administracyjny
SCM, wykonuje wydajne wyszukiwanie korzeni projektów:

.nf
\fBrepo/project1/CVS\fP
\fBrepo/gnu/project2/.svn\fP
\fBrepo/gnu/project3/.svn\fP
\fBrepo/gnu/project3/src/.svn\fP
\fBrepo/project4/.git\fP

.fi
W tym przykładzie, \fB\-prune\fP zapobiega niepotrzebnemu zagłębianiu się w już
odkryte katalogi (np. nie szuka się w project3/src, ponieważ znaleziono już
project3/.svn), lecz znajduje katalogi sąsiednie (project2 i project3).

.P
.nf
\fBfind /tmp \-type f,d,l\fP
.fi

Search for files, directories, and symbolic links in the directory \fB/tmp\fP
passing these types as a comma\-separated list (GNU extension), which is
otherwise equivalent to the longer, yet more portable:

.nf
\fBfind /tmp \e( \-type f \-o \-type d \-o \-type l \e)\fP
.fi

.SH "KOD ZAKOŃCZENIA"
.PP
\fBfind\fP wychodzi ze statusem 0, gdy pomyślnie przetworzono wszystkie pliki i
większym niż 0, gdy wystąpił błąd. Jest to bardzo ogólny opis, lecz gdy
zwracaną wartością nie jest zero, nie powinno się po prostu polegać na
poprawności wyników \fBfind\fP.

When some error occurs, \fBfind\fP may stop immediately, without completing all
the actions specified.  For example, some starting points may not have been
examined or some pending program invocations for \fB\-exec \&...\& {} +\fP or
\fB\-execdir \&...\& {} +\fP may not have been performed.


.SH "ZOBACZ TAKŻE"
\fBlocate\fP(1), \fBlocatedb\fP(5), \fBupdatedb\fP(1), \fBxargs\fP(1), \fBchmod\fP(1),
\fBfnmatch\fP(3), \fBregex\fP(7), \fBstat\fP(2), \fBlstat\fP(2), \fBls\fP(1), \fBprintf\fP(3),
\fBstrftime\fP(3), \fBctime\fP(3)

The full documentation for \fBfind\fP is maintained as a Texinfo manual.  If
the \fBinfo\fP and \fBfind\fP programs are properly installed at your site, the
command \fBinfo find\fP should give you access to the complete manual.

.SH HISTORIA
Od findutils\-4.2.2, metaznaki powłoki (np. "*", "?" lub "[]") używane we
wzorcach nazw plików dopasują początkowe ".", ponieważ wymaga tego
interpretacja 126 IEEE POSIX.
.P
Od findutils\-4.3.3, \fB\-perm /000\fP dopasowuje wszystkie pliki, zamiast
żadnego.
.P
W findutils\-4.3.3 zaimplementowano nanosekundową rozdzielczość znaczników
czasu.
.P
Od findutils\-4.3.11, akcja \fB\-delete\fP ustawia kod zakończenia \fBfind\fP na
wartość niezerową, jeśli się nie powiedzie. \fBfind\fP nie wyjdzie jednak od
razu. Wcześniej, kod zakończenia \fBfind\fP nie zmieniał się pod wpływem
niepowodzenia \fB\-delete\fP.
.TS
l l l .
Funkcja	Dodana w	Pojawia się też w
\fB\-newerXY\fP	4.3.3	BSD
\fB\-D\fP	4.3.1
\fB\-O\fP	4.3.1
\fB\-readable\fP	4.3.0
\fB\-writable\fP	4.3.0
\fB\-executable\fP	4.3.0
\fB\-regextype\fP	4.2.24
\fB\-exec ... +\fP	4.2.12	POSIX
\fB\-execdir\fP	4.2.12	BSD
\fB\-okdir\fP	4.2.12
\fB\-samefile\fP	4.2.11
\fB\-H\fP	4.2.5	POSIX
\fB\-L\fP	4.2.5	POSIX
\fB\-P\fP	4.2.5	BSD
\fB\-delete\fP	4.2.3
\fB\-quit\fP	4.2.3
\fB\-d\fP	4.2.3	BSD
\fB\-wholename\fP	4.2.0
\fB\-iwholename\fP	4.2.0
\fB\-ignore_readdir_race\fP	4.2.0
\fB\-fls\fP	4.0
\fB\-ilname\fP	3.8
\fB\-iname\fP	3.8
\fB\-ipath\fP	3.8
\fB\-iregex\fP	3.8
.TE
.P
The syntax \fB\-perm +MODE\fP was removed in findutils\-4.5.12, in favour of
\fB\-perm\fP \fB/MODE\fP.  The \fB+MODE\fP syntax had been deprecated since
findutils\-4.2.21 which was released in 2005.
.P
.SH "TO NIE SĄ BŁĘDY"
.SS "Operator precedence surprises"
The command \fBfind . \-name afile \-o \-name bfile \-print\fP will never print
\fIafile\fP because this is actually equivalent to \fBfind . \-name afile \-o \e(
\-name bfile \-a \-print \e)\fP.  Remember that the precedence of \fB\-a\fP is higher
than that of \fB\-o\fP and when there is no operator specified between tests,
\fB\-a\fP is assumed.
.SS "\(lqpaths must precede expression\(rq error message"
.nf
\fB$ find . \-name *.c \-print\fP
find: paths must precede expression
find: possible unquoted pattern after predicate `\-name'?
.fi
.P
This happens when the shell could expand the pattern \fI*.c\fP to more than one
file name existing in the current directory, and passing the resulting file
names in the command line to \fBfind\fP like this:
.nf
.
\fBfind . \-name frcode.c locate.c word_io.c \-print\fP
.
.fi
That command is of course not going to work, because the \fB\-name\fP predicate
allows exactly only one pattern as argument.  Instead of doing things this
way, you should enclose the pattern in quotes or escape the wildcard, thus
allowing \fBfind\fP to use the pattern with the wildcard during the search for
file name matching instead of file names expanded by the parent shell:
.nf
\fB$ find . \-name \(aq*.c\(aq \-print\fP
\fB$ find . \-name \e*.c \-print\fP
.fi

.SH PRAWA\ AUTORSKIE
Copyright \(co 1990\-2019 Free Software Foundation, Inc.  License GPLv3+: GNU
GPL version 3 or later <https://gnu.org/licenses/gpl.html>.
.br
Jest to wolne oprogramowanie: można je zmieniać i rozpowszechniać. Nie ma
ŻADNEJ\ GWARANCJI, w granicach określonych przez prawo.

.SH BŁĘDY
.P
Występują pewne zagrożenia związane z bezpieczeństwem, będące wynikiem tego,
co standard POSIX przewiduje dla \fBfind\fP \- dlatego nie mogą być
naprawione. Na przykład akcja \fB\-exec\fP jest niebezpieczna i powinno się
używać w zamian \fB\-execdir\fP. Proszę zapoznać się z \fBFinding Files\fP, aby
dowiedzieć się więcej.
.P
Zmienna środowiskowa \fBLC_COLLATE\fP nie ma wpływu na akcję \fB\-ok\fP.
.P
Najlepszą drogą do zgłoszenia błędu jest użycie formularza na stronie
https://savannah.gnu.org/bugs/?group=findutils. Możliwe jest wówczas
śledzenie postępu naprawiania błędu. Pozostałe komentarze dotyczące
\fBfind\fP(1) i ogólnie, nt. pakietu findutils, można wysyłać na listę
dyskusyjną \fIbug\-findutils\fP. Aby się na nią zapisać, proszę wysłać list
elektroniczny na adres \fIbug\-findutils\-request@gnu.org\fP.

.SH TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są:
Przemek Borys <pborys@dione.ids.pl>
i
Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>
.

Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach
licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3
lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres
<manpages-pl-list@lists.sourceforge.net>.
