.\" Translation (C) 1999 Pawel Wilk <siefca@pl.qmail.org>
.\" {PTM/PW/0.1/14-11-1999/"przetwarza i wysyła wiadomość pocztową"}
.TH qmail-inject 8
.SH NAZWA
qmail-inject \- przetwórz i wyślij wiadomość pocztową
.SH SKŁADNIA
.B qmail-inject
[
.B \-nNaAhH
] [
.B \-f\fIsender
] [
.I odbiorca ...
]
.SH OPIS
\fI Uwaga! To tłumaczenie może być nieaktualne!\fP
.PP
.B qmail-inject
czyta wiadomość pocztową ze swojego standardowego wejścia,
dodaje odpowiednie informacje do nagłówka tej wiadomości,
po czym wywołuje
.B qmail-queue
by ją wysłać do jednego lub wielu odbiorców.

Zobacz
.B qmail-header(5)
by uzyskać informacje na temat tego jak
.B qmail-inject
przepisuje pola nagłówka.

.B qmail-inject
normalnie zwraca 0.
Zwraca 100 przy wyjściu, jeśli był wywołany niepoprawnie
lub jeśli w otrzymanej wiadomości jest jakiś ostry, składniowy błąd.
Zwraca też 111 przy błędach chwilowych.
.SH "ZMIENNE ŚRODOWISKOWE"
Dla wygody użytkowników nie uruchamiających bezpośrednio
.B qmail-inject
program
.B qmail-inject
pobiera wiele opcji poprzez zmienne środowiskowe.

Nazwa użytkownika w polu
.B From
nagłówka jest ustawiana przez zmienne
.BR QMAILUSER ,
.BR MAILUSER ,
.BR USER ,
lub
.BR LOGNAME ,
zależnie od tego, która z nich jest ustawiona najpierw.

Nazwa hosta jest zwykle ustawiana przez globalny plik kontrolny
.I defaulthost
ale może być przesłonięta przez zmienną
.B QMAILHOST
lub
.BR MAILHOST .

Imię i nazwisko (nazwa osobowa) to zmienne
.BR QMAILNAME ,
.BR MAILNAME ,
lub
.BR NAME .

Domyślny, kopertowy adres nadawcy jest taki sam jak domyślny adres z pola
.B From ,
lecz może być przesłonięty przy użyciu
.B QMAILSUSER
i
.BR QMAILSHOST .
Może być też zmodyfikowany z użyciem literek
.B r
i
.B m
opisanych poniżej.
Odbicia (zwroty poczty) będą wysyłane właśnie pod ten adres.

Jeśli zmienna
.B QMAILMFTFILE
jest ustawiona,
.B qmail-inject
czyta listę adresów list dyskusyjnych,
jeden adres na linię 
z podanego pliku.
Jeśli To+Cc zawiera jeden z tych adresów (bez względu na wielkość liter) to
.B qmail-inject
dodaje pole Mail-Followup-To ze wszystkimi adresami To+Cc.
.B qmail-inject
nie doda nagłówka Mail-Followup-To do wiadomości, która już taki nagłówek posiada.

Zmienna środowiskowa
.B QMAILINJECT
może zawierać jakąkolwiek z poniższych liter:
.TP
.B c
Używa stylu komentarz-adres dla pola
.B From .
Normalnie
.B qmail-inject
używa stylu nazwa-adres.
.TP
.B s
Nie zwraca uwagi na żadne nadchodzące pola
.B Return-Path .
Normalnie, jeśli pole
.B Return-Path
jest dołączone to ustawiany jest kopertowy adres nadawcy
przesłaniający wszystkie ustawienia zmiennych środowiskowych.
.B Return-Path
jest usuwane w każdym przypadku.
.TP
.B f
Usuwa każde nadchodzące pole
.B From
przesyłki.
Normalnie, jeśli pole
.B From
jest załączone to jego zawartość przesłania standardowe pole
.B From
wytworzone przez
.BR qmail-inject .
.TP
.B i
Usuwa każde nadchodzące pole
.B Message-ID
wiadomości.
Normalnie, jeśli pole
.B Message-ID
jest załączone to przesłania ono pole
.B Message-ID
stworzone przez
.BR qmail-inject .
.TP
.B r
Używa zmiennych kopertowych ścieżek powrotu (VERPs) zorientowanych odbiorczo.
.B qmail-inject
dołączy każdy adres odbiorcy to kopertowego nadawcy
kopii wiadomości idącej do tego odbiorcy.
.TP
.B m
Używa zmiennych kopertowych ścieżek powrotu (VERPs) zorientowanych na wiadomość.
.B qmail-inject
dołączy obecną datę i identyfikator procesu do kopertowego nadawcy.
.SH OPCJE
.TP
.B \-a
Wysyła wiadomość to wszystkich adresów podanych jako argumenty
.I recip ;
nie używa adresów odbiorców określonych nagłówkami wiadomości.
.TP
.B \-h
Wysyła wiadomość to wszystkich odbiorców określonych w nagłówkach.
Dla wiadomości nie-przelotowych oznacza to adresy wyszczególnione w
.BR To ,
.BR Cc ,
.BR Bcc ,
.BR Apparently-To .
Dla wiadomości przelotowych oznacza adresy podane w
.BR Resent-To ,
.BR Resent-Cc ,
.BR Resent-Bcc .
Nie używa żadnych argumentów
.I recip .
.TP
.B \-A
(Domyślna.)
Wysyła wiadomość do wszystkich adresów podanych jaki argumenty
.I recip .
Jeśli nie dołączono argumentów
.I recip
to wiadomość zostanie wysłana do wszystkich nagłówkowych adresatów.
.TP
.B \-H
Wysyła wiadomość do wszystkich nagłówkowych odbiorców,
a także do wszystkich adresów podanych jako argumenty
.I recip .
.TP
.B \-f\fIsender
Przepuszcza pole
.I sender
do
.B qmail-queue
jako kopertowego nadawcę wiadomości.
Przesłania to zawartość
.B Return-Path
i wszystkich zmiennych środowiskowych.
.TP
.B \-N
(Domyślna.)
Wysuwa przetworzoną wiadomość do
.BR qmail-queue .
.TP
.B \-n
Wypisuje wiadomość zamiast wysyłać ją do
.BR qmail-queue .
.SH "PLIKI KONTROLNE"
.TP 5
.I defaultdomain
Domyślna nazwa domeny.
Domyślnie:
.IR me ,
jeśli plik taki jest ustawiony;
w przeciwnym razie nazwa literowa
.BR defaultdomain ,
która pewnie nie jest tym czego oczekujesz.
.B qmail-inject
dodaje tę nazwę do każdej nazwy hosta bez kropek,
włączając 
.I defaulthost
jeśli
.I defaulthost
nie zawiera kropek.
(Wyjątek: obejrzyj
.IR plusdomain .)

Zmienna środowiskowa
.B QMAILDEFAULTDOMAIN
przesłania ustawienia z pliku
.IR defaultdomain .
.TP 5
.I defaulthost
Domyślna nazwa hosta.
Domyślnie:
.IR me ,
jeśli plik taki jest ustawiony;
w przeciwnym razie nazwa literowa
.BR defaulthost ,
która pewnie nie jest tym czego oczekujesz.
.B qmail-inject
dodaje tę nazwę do każdego adresu nie posiadającego nazwy hosta.
.I defaulthost
musi być obecną nazwą twojej maszyny.
Na przykład, możesz chcieć by poczta wychodząca oznakowana była tylko
nazwą twojej domeny.

Zmienna środowiskowa
.B QMAILDEFAULTHOST
przesłania ustawienia z pliku
.IR defaulthost .
.TP 5
.I idhost
Nazwa hosta dla identyfikatorów wiadomości (nagłówki Message-ID).
Domyślnie:
.IR me ,
jeśli plik taki jest ustawiony;
w przeciwnym razie nazwa literowa
.BR idhost ,
która oczywiście nie jest tym czego oczekujesz.
.I idhost
powinien być obecną nazwą hosta.
Na przykład możesz też chcieć używać 
zmyślonych nazw hosta w polu Message-ID.
Jednakże,
.I idhost
musi być w pełni kwalifikowaną nazwą domenową wewnątrz twojej domeny,
a każdy host w twojej domenie powinien używać odmiennego ustawienia
.IR idhost .

Zmienna środowiskowa
.B QMAILIDHOST
przesłania ustawienie z pliku
.IR idhost .
.TP 5
.I plusdomain
Nazwa domeny z plusem.
Domyślnie:
.IR me ,
jeśli taki plik istnieje;
w przeciwnym razie literowa nazwa
.BR plusdomain ,
która z prawdopodobnie nie jest tym co chcesz.
.B qmail-inject
dodaje tę nazwę do każdej nazwy hosta kończącej się znakiem plus,
włączając
.I defaulthost
jeśli
.I defaulthost
kończy się znakiem plusa.
Jeśli nazwa hosta nie zawiera kropek, lecz kończy się znakiem plusa to
.B qmail-inject
używa pliku
.IR plusdomain ,
a nie
.IR defaultdomain .

Zmienna środowiskowa
.B QMAILPLUSDOMAIN
przesłania ustawienie pliku kontrolnego
.IR plusdomain .
.SH "ZOBACZ TAKŻE"
addresses(5),
qmail-control(5),
qmail-header(5),
qmail-queue(8)
.SH "INFORMACJE O TŁUMACZENIU"
Powyższe tłumaczenie pochodzi z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia Manuali i 
\fImoże nie być aktualne\fR. W razie zauważenia różnic między powyższym opisem
a rzeczywistym zachowaniem opisywanego programu lub funkcji, prosimy o zapoznanie 
się z oryginalną (angielską) wersją strony podręcznika za pomocą polecenia:
.IP
man \-\-locale=C 8 qmail-inject
.PP
Prosimy o pomoc w aktualizacji stron man \- więcej informacji można znaleźć pod
adresem http://sourceforge.net/projects/manpages\-pl/.
